Niet alles dat je koopt is veilig.
Maar hoe weet je nu wat wel of niet spontaan in de fik vliegt, breekt
of nog erger.
Met andere woorden: weet wat je koopt.
*Muziek speelt*
Is hij kapot?
Maak je een grap?
Ken je deze nog?
Het hoverboard.
Een paar jaar terug was die razend populair,
maar je kon hem niet bepaald veilig noemen.
[IN ENGELS]Het is het angstige moment dat een hoverboard
in brand vliegt, binnenshuis.
[IN NL]Van hoe dat ging met dat ding kun je veel leren over hoe je nu zorgt
dat je een veilig product koopt.
Even terug, hoe zat het ook alweer?
Het hoverboard komt rond 2015 naar Nederland en iedereen wil hem hebben.
Niet zo gek ook als je zo ongeveer iedere celebrity erop ziet rijden.
*Muziek*
Binnen de kortste keren komen tal van fabrikanten,
veelal uit China, met hun versie van het hoverboard.
En de meeste deugen niet.
*Nieuwe muziek start*
We zien hier het hoverboard, een aantal jaar
geleden vaak in het nieuws geweest.
Er zijn branden mee geweest, in de VS waren er zelfs meldingen
van dodelijke ongevallen.
Dat was voor ons aanleiding om dit product te onderzoeken in ons laboratorium.
We hebben hem hier uit elkaar gehaald, we hebben er met elkaar naar gekeken.
Toen bleek wel een heel groot aantal, nagenoeg allemaal eigenlijk,
van de apparaten die we onderzocht hebben, een kleine 30, die voldeden niet.
Daar hebben we als NVWA ook maatregelen tegen genomen.
Onveilige producten kunnen letsel veroorzaken.
Denk aan geamputeerde vingers of tenen.
En in het ergste geval kunnen ze zelfs dodelijk zijn.
Niet zo gek ook dat we dus in Nederland en binnen Europa
tienduizenden normen, wetten en eisen hebben.
Hier moet je je als fabrikant aan houden voor je een product
op de markt mag brengen.
Die regels noemen we de EN-normen.
Maar veel producten uit het buitenland, die zijn helemaal niet bestemd
voor de Europese markt en ze voldoen dus ook niet aan die EN-normen.
Ze belanden vervolgens toch in Nederland via webshops, dropshippers of influencers.
Terwijl ze hier eigenlijk helemaal niet verkocht mogen worden.
Het gaat hier vaak om goedkopere producten, namaakproducten
en producten zonder merknaam.
Van speelgoed tot telefoonopladers en van make-up tot gereedschap.
In Nederland is de veiligheid van producten niet alleen goed geregeld
door die strenge Europese normen, fabrikanten en winkels
doen ook aan kwaliteitscontrole.
En dan is er ook nog een controle vanuit de overheid.
Dit is het productveiligheidslab van de NVWA in Zwijndrecht.
In dit lab onderzoeken we zo'n 1000-2000 producten per jaar.
Denk daarbij aan speelgoedproducten, maar alle consumentartikelen
kunnen we hier in principe onderzoeken op essentiële veiligheidseisen.
We onderzoeken hier niet of een product de markt op mag,
maar vooral: is het veilig in gebruik?
We krijgen data binnen van bijvoorbeeld de brandweer,
maar ook van de eerste hulp.
Soms krijgen we ook vanuit de politiek vragen
of een product veilig is en dat kunnen we hier
op allerlei plekken en manieren onderzoeken.
Per jaar test de NVWA dus rond de 2000 producten op veiligheid.
Maar niet alle producten die Nederland binnenkomen,
kunnen gecontroleerd worden.
Dat zijn er simpelweg te veel.
Zo passeren er jaarlijks 1,4 miljoen containers vol producten
de haven van Rotterdam.
Hiervan controleert de NVWA er enkele honderden
via risicogerichte inspecties.
Dat gebeurt bij producten die vaak afwijken
en daardoor een ernstig risico opleveren.
Bij partijen van importeurs en fabrikanten die een reputatie hebben
van slechte naleving en bij producten uit bepaalde regio's of landen.
En dan heb ik het nog niet eens gehad
over die 160.000 pakketten die elke dag Nederland binnenkomen.
Online bestellingen die door consumenten besteld zijn
bij bijvoorbeeld platforms van buiten de EU.
Hoe kun je nu zelf checken dat wat je koopt, niet gevaarlijk is?
Het belangrijkste is om je te realiseren dat producten
soms te goed klinken om waar te zijn.
Het ontwikkelen van een product kost geld.
Het veilig ontwikkelen van een product kost nog meer geld.
Daar kun je natuurlijk op bezuinigen als fabrikant.
Ja, dan denk je misschien: Ach, het gaat niet zo lang mee, boeiend,
dan koop ik een nieuwe.
Het echte risico is niet dat die niet lang meegaat
maar dat het product onveilig kan zijn.
Bedenk wel dat er ook echt risico's zitten aan producten
die je misschien niet direct verwacht.
Om veilige producten aan te schaffen kan je concreet op een paar dingen letten.
Op de eerste plaats dus die online té goedkope deals.
Klinkt het te goed om waar te zijn, dan is dat het ook vaak.
Maar er is meer.
Van Nederlandse winkels mag je verwachten dat wat ze verkopen bestemd is
voor de Nederlandse markt.
Maar dit gaat nog wel eens mis.
Let daarom op het CE-merkteken.
Dat is een labeltje dat op veel spullen zit.
Het is een verklaring van de fabrikant dat het product
aan de Europese wetgeving voldoet.
Fabrikanten van producten hebben allemaal een website.
Zoek op die website naar informatie waaruit blijkt
dat wat jij koopt voldoet aan de Europese wetgeving en EN-normen.
Geen site, geen verklaring?
Dan moet je sceptisch zijn.
Tot slot, let op merkloosheid.
Dit is echt een belangrijke indicator.
Spullen waar merknamen ontbreken of met een heel onbekende fancy merknaam,
dat is vaak een teken dat het een onveilig product is.
Je kunt bij deze producten ook niet checken of ze veilig zijn
en of ze aan de regels voldoen.
Als er iets mis is met een product, dan kan de NVWA het product testen.
En als het nodig is, kan het zelfs uit de handel gehaald worden.
Ook kan de NVWA een boete of een dwangsom opleggen
en beslag leggen op partijen of ze op kosten
van de ondernemer laten vernietigen.
Dit hebben we bijvoorbeeld ook gedaan bij de fabrikanten en EU-importeurs
van onveilige hoverboards.
Maar dit lukt het beste met jouw hulp.
Kom je een onveilig product tegen?
Meld het dan bij de NVWA.
Er is een gratis 0900-nummer en je kan een digitaal meldformulier vinden
op onze website.
Wil jij nu meer informatie over hoe je onveilige producten kunt herkennen?
Check dan de website.
Daar staan uitgebreide checklists en meer video's
over gevaarlijke spullen en namaakproducten.
*Muziek speelt en fadet uit*