Maaisel uit eigen omgeving is prachtig voor kringlooplandbouw...
en is ook prachtig voor de grond.
De mais die wordt zeker beter.
De opbrengst is hoger.
Ja, dat zie je direct al. Dat kun je al snel waarnemen.
De situatie was dat wij konden zien...
dat de vruchtbaarheid op lichtere grond gewoon minder werd.
De gewasopbrengst daalde, met name voor mais...
en ook in het vasthoudend vermogen van water.
In 2016 was het zo dat we al ervaring hadden met de bodem.
We hadden de nodige kennis...
en we wisten dat we er maaisel en dergelijke aan toe konden voegen...
om de bodem gewoon beter te krijgen.
De organische stoffen gaan omhoog. Het waterbergend vermogen wordt beter.
De omzetting van mineralen in de bodem gaat beter.
Er komt meer bodemleven in. Goed voor de natuur,
maar ook voor Vitens, die in dit gebied twee waterwinningen hebben.
Stro, strooisel en maaisel dat vrijkomt uit sloten en bermen.
Dat slaan we op, we hebben er een ontheffing voor.
Dat kunnen we op de kopakkers netjes verwerken.
Het is een soort Bokashi, maar we voegen er niks aan toe.
Alleen wat dikke fractie in de winter...
om die fermentatie wat sneller en beter op gang te krijgen.
Maar dan kom je weer met de regels.
Twintig ton maaisel met één ton mest erbij...
betekent volgens de wet 21 ton aan mest...
in plaats van de één ton mest die je erbij gedaan hebt.
Waarom is het niet mogelijk om die ene ton mest te laten gelden...
en het maaisel gewoon apart te houden?
Het voordeel ervan is dat het humusgehalte...
De humus is de spons in de grond.
Een spons houdt water vast.
Als je de omvang van de spons vergroot, vergroot je ook het waterbergend vermogen.
Dan moet je echt niet denken dat je nu de droogte ineens de baas bent.
Maar je kunt het wel een week langer uithouden.
Plus, je bewaart ook de voedingsmiddelen. Die spoelen niet weg.
Die komen later vrij voor het gewas.
Een win-winsituatie.