We willen echt wel in oplossingen denken...
maar wel op een manier waardoor ons verdienmodel goed blijft.
Ik heb een akkerbouwbedrijf samen met m'n broer en ouders in Marknesse.
We telen aardappels, uien, wortels, witlof.
Ik ben niet perfect, maar ik ben wel een soort perfectionist.
Wat goed staat, dat ik dat nog wat beter maak.
In de aardappels zijn we bijvoorbeeld nu aan het quadplanten.
Dat is een soort kruislings planten. Dat je het toch net wat anders doet.
Wij hebben als boeren elkaar heel veel nodig.
Doordat je samenwerkt, heb je het er met elkaar als collega-boeren vaak over...
waardoor je met elkaar spart over hoe je dingen aan zult pakken.
Ik kan me voorstellen dat als je dat niet hebt, dan is het moeilijk om je informatie te krijgen.
Het grootste ding waar ik tegenaan loop, is dat we gewoon...
is dat de politiek, en ook een beetje de samenleving...
niet meer het vertrouwen heeft in de boer dat hij het beste voor heeft met alles.
Maar wij kunnen onze boterham alleen verdienen...
als de opbrengsten goed zijn en we goed voor de grond zorgen.
Het is met dieren precies hetzelfde:
Als je een dier niet goed verzorgt, zal ie nooit veel vlees of melk geven.
Tuurlijk zullen er vast nog dingen beter kunnen. Wij zijn ook niet perfect.
Zorg voor een beleid, dat is voor de Minister van Landbouw, maar ook voor Europa...
zorg voor een beleid dat continu is. Wij kunnen niet nu naar links...
en over vijf jaar naar rechts en over tien jaar weer naar links.
M'n vader is nu 67. Hij is vijftig jaar boer en leert nog steeds dingen over de bodem...
hoe dingen in elkaar zitten, en over de planten...
en dat het toch weer anders kan dan een paar jaar geleden.
In de sector zit zat kennis, dus die moet je alleen ergens op gaan halen.
Eerst zelf het wiel uitvinden duurt veel langer dan die ander even om advies vragen.
Je moet gewoon van elkaar dingen horen. De natuur is niet te googelen.