Een andere definitie voor radicalisering die we gebruiken bij het ROR is:
radicalisering is een proces van toenemende bereidheid om een denkwijze
om te zetten naar daden.
Deze toenemende bereidheid kan leiden tot gedrag dat
andere kwetst of in hun vrijheid raakt en kan aanleiding zijn voor individuen
of groepen om zich af te keren van de samenleving en kan leiden tot het gebruik van geweld.
Ook in Nederland hebben we steeds meer te maken met radicalisering.
Activisme, maar vooral ook extremisme en terrorisme zijn begrippen die niet meer
weg te denken zijn uit de media en hebben een grote impact op de gevoelens van
veiligheid in de samenleving.
Maar wat betekenen deze begrippen eigenlijk
en betekenen ze voor iedereen wel hetzelfde?
Nederland is een democratie.
We hebben volksvertegenwoordigers die namens het volk besluiten nemen en het land besturen.
En ben je als burger ergens niet mee eens, dan zijn er verschillende middelen
en methodes om dit kenbaar te maken.
Je kan stemmen op een andere partij, petities en handtekeningenacties starten
of de straat op om te demonstreren. Dit kan en mag allemaal.
Wanneer men idealen en doelen bijvoorbeeld door middel van protestacties nastreeft, dan spreekt men van activisme.
Sommige personen gaan een stap verder. Extremisten willen vaak een in hun ogen
ideale maatschappij realiseren waarbij ze overtuigd zijn van het eigen gelijk
en steeds meer vervreemd raken van de samenleving waarin ze leven.
Om hun specifieke doelen te bereiken maken ze gebruik van ondemocratische methodes
en/of middelen waarbij ze de grenzen van de wet overtreden.
Bijvoorbeeld door het gebruik van fysiek geweld, bedreiging en/of intimidatie
of door demonisering van andersdenkenden. Maar ook door systematisch haatzaaien
en het verspreiden van desinformatie. Dit noemen we extremisme.
Dan kennen we ook het fenomeen terrorisme. Terroristen en terroristische organisaties willen met
gewelddadige acties, politieke veranderingen afdwingen of politieke besluitvormingen beïnvloeden.
Een uitkomst van de acties van terroristen is dat er
altijd sprake is van maatschappelijke ontwrichting. Daarbij hebben terroristen altijd een boodschap
voor een groter publiek dan de onmiddellijke slachtoffers.
Het label terrorist is afhankelijk van de tijdsgeest, de sociaal historische en geografische context.
De één zijn terrorist is de ander zijn vrijheidsstrijder.
Want wie pakt het begrip op wie? Net als extremisme is
terrorisme een wereldwijd fenomeen. Ook in Nederland zijn er zorgen
over de toenemende mate van invloed en aantrekkingskracht van extremistische
groepen en terroristische organisaties.
Denk aan Nederlandse burgers
die naar Syrië en Irak afreisden in een poging zich aan te sluiten bij de extreem gewelddadige
organisatie Islamitische Staat en de Arnhemse cel die eind 2018 werd opgerold.
Naast het jihadisme is er ook sprake van een toename en opleving in vormen van
links-extremisme, milieu-extremisme en rechts-extremisme.
Je ziet dus, extremisme kan zowel religieus, politiek of vanuit één specifieke zaak gemotiveerd zijn.
Met deze video dragen wij bij aan jouw kennis over activisme, extremisme en terrorisme.
*Muziek speelt en fadet uit*