Mijn naam is Iwan en we lopen hier niet in een tuincentrum...
maar in een forensisch psychiatrisch centrum, oftewel een tbs-kliniek.
Al het personeel, hier werkzaam, werkt in burger...
Behalve de beveiliging, die is geüniformeerd.
De behandeling is er op gericht te voorkomen dat de patiënt weer een ernstig strafbaar feit pleegt...
en om hem op een veilige en verantwoordelijke manier terug te laten keren in de maatschappij.
Nou, hier zijn we op een woonafdeling.
Achter mij zie je de socio-therapie die de patiënten ondersteunen...
bij allerlei dagelijkse activiteiten.
We hebben een zithoekje. Hier verblijven 11 patiënten...
zowel mannen als vrouwen.
We hebben een keuken.
Hier maken de patiënten hun maaltijden klaar.
Hier komen we bij een kamer.
In de tbs-kliniek mag de patiënt zijn bezoek gewoon op kamer ontvangen.
Op de kamer mag gerookt worden...
en natuurlijk hebben we een toilet en een douche.
Om half 4 's middags gaan ze weer op kamer, tot kwart over 7 's ochtends.
Dat is bedoeld voor de nachtrust.
Overdag volgen de patiënten een dagprogramma.
Onder andere volgen ze onderwijs en dat doen ze hier, waar ze onder meer....
de vakken Nederlands, Engels, rekenen, wiskunde en computervaardigheden kunnen volgen.
De patiënten volgen ook groepstherapieën.
Op basis van een behandelplanbespreking wordt een aantal programma's geïnitiëerd.
En dat vindt plaats onder begeleiding van een therapeut.
Dit is de houtwerplaats.
Hier doen patiënten werkervaring op en er worden de meest mooie dingen gemaakt.
We zijn nu op de re-socialisatieafdeling.
Hier is de begeleiding gericht op het werken naar meer verantwoordelijkheden.
Ze hebben weer beschikking tot hun eigen mobiele telefoon.
Ze gaan hier vandaan naar hun werk, dagbesteding,sport en andere activiteiten.
Uiteindelijk is alles er op gericht...
de patiënt terug te laten keren in de maatschappij.