Bonestroom, Heerkens, Hoeve, Jacobs, Korte, Lange, Lijnse, Marting, Nelisse...
Rechtop, Rombeek, Snijder, Stoepman, Strek, Vermeulen, Vissers, Vrieze, Wamelink en Winters.
Goedemiddag.
Yes, ik denk waar jullie lang op hebben zitten wachten, het begin van de opleiding.
Als jullie goed genoeg zijn, word je marinier. Ben je niet goed genoeg, word je het niet.
Tussen de 50 en 70%, ja, dat is ongeveer wat er overblijft.
We hopen natuurlijk zoveel mogelijk, maar dat bepalen jullie zelf.
Jullie gaan vervelende momenten meemaken, jullie gaan mooie momenten meemaken.
En uiteindelijk doe je het voor een ding, en dat is die baret.
Die moet je willen verdienen.
Ik wens jullie heel veel succes, ga ervoor en maak er wat van.
Bij ons melden zich voornamelijk gezonde Hollandse jongens aan...
die in principe in staat zijn om aan de opleiding te kunnen beginnen...
dus fysiek en mentaal goed stabiel.
D'r komen heel verschillende lui op ons af...
met een achtergrond die praktisch is, theoretisch...
maar allemaal met dezelfde drijfveer, namelijk om marinier te worden.
Een twee, veld verzamelen, drie vier, boot omdraaien, vijf, even goed plaatsnemen in de boot.
De mensen zoals ze hier binnenkomen bij ons zijn allemaal individualisten.
Vaak in de burgermaatschappij is het allemaal geënt op je eigen toekomst.
En uiteindelijk willen wij dat de mariniers aan het einde gaan samenwerken in een groep...
en dat creëren wij eigenlijk hier op Texel.
In de eerste fase kennen we elkaar niet, die jongens doen allemaal maar wat...
en in principe is het dus zaak dat we in de eerste drie weken elkaar op andere niveaus gaan leren kennen.
Dus op het moment dat je moe bent, een beetje pijn hebt, of dat het koud is...
dan moet je elkaar kunnen vertrouwen en dat is in de eerste instantie nog niet vanzelfsprekend.
Dat komt pas op Texel.
Ik heb me twee, drie jaar voorbereid, en alleen maar fysiek...
dus ik heb het eigenlijk onderschat.
Voor mij was het veel informatie. Het is gewoon een sneltrein.
Het is gewoon een sneltrein en die stopt niet. Men legt een keer iets uit...
en dan moet je het gewoon in je opnemen.
Daar gaat men gewoon van uit.
Bootgroep een, twee, drie, vier, daar hang je ter plekke als de eenheid staat je rugzak af...
je zet je helm op en je meld je af, als je gereed bent, bij mij.
Dus het is niet van, hoe zat dat nou ook alweer, nee, meteen in je opnemen.
Ja, dat was wel even aanpoten voor mij.
Dus op een gegeven moment liep ik ook gewoon achter de feiten aan.
In theorie verwachten we veel van je.
Namelijk dat je je rangen en standen bijvoorbeeld kent.
Het gaat er om dat je de complete theoretische vakkennis van je wapen beheerst.
En daarnaast is het gewoon zaak dat je de basislessen die later...
in de opleiding zullen volgen alvast gaat bestuderen zodat je er later beter uitkomt.
De mariniersopleiding is een zware opleiding.
Maar als je je goed voorbereidt is het te doen.
Om marinier te worden is een ding het allerbelangrijkste, 100% inzet.
Als je daarnaast ook beschikt over normale fysieke capaciteiten...
ben jij geschikt om marinier te worden.
Heb jij die volledige inzet, dan gaan wij van jou een marinier maken.
Ja, alles is nieuw voor je. Je zit voor het eerst in het bos met je buddies...
en je moet daar enkele mansvaardigheden gaan toepassen...
dus het opvullen van je thermosfles, je moet ervoor zorgen dat je geschoren hebt...
je moet je wapen onderhouden, daarnaast krijg je heel veel kennis aangereikt...
in de vorm van navigeren, wapenleer en alles wat er nog bij komt kijken.
Maar alles is in eerste instantie op het niveau van de enkele man, dus jouzelf en jouw buddy.
En niet van de hele groep.
Als jij de hele tijd wordt aangesproken, dat je denkt dat je het het fout doet.
Op een gegeven moment wordt je daar gewoon gek van.
Luisteren, je hebt nog steeds stront in je oren.
Je krijgt zoveel tegenslagen op je en uiteindelijk wil je gewoon niet meer.
Uiteindelijk wil je daar gewoon mee stoppen, mee kappen.
Het komt voor dat in de eerste week de cursisten ermee stoppen, ook om die redenen dat ze...
eventjes fysiek en mentaal misschien helemaal opgebrand zijn.
Dan is het aan ons om ze eventjes op het juiste spoor te brengen maar dat lukt niet altijd.
Ja, dan zie je dat mensen weggaan.
Jullie krijgen nu tien minuten de tijd...
om je rugzak, je derde lijnmodel, in te pakken, daarna wil ik gereed zijn voor vertrek.
Het marsen, dat begint in principe met een laag aantal kilometers en een licht gewicht...
en daarna gaan we het opbouwen en dan worden de afstanden steeds langer...
en de tas wordt steeds zwaarder.
Het einddoel voor het marsen is uiteindelijk om 25 kilometer te kunnen afleggen met volledige bepakking.
Leg jij nou eens uit waarom hier klas Bravo in de voorligsteun ligt door het afmarsen.
Het ging toch zo goed vanochtend, man? Het ging toch perfect?
Wat ging er nou fout, Zonneveld, leg dat nou eens uit.
Het lag aan het slechte marsen, sergeant. -Wat?
Het lag aan het slechte marsen, sergeant.
In het begin van de opleiding wordt er niet individueel gestraft...
dan kijken we de groep aan op het individu.
Dus op het moment dat jij iets gedaan hebt...
dan is de groep daarvoor verantwoordelijk, omdat ze jou niet gecontroleerd hebben.
Deze opleiding bestaat uit twee fases.
In de eerste fase word je echt gevormd tot marinier.
Ze zoeken toch wel een type kerel, zogezegd, met een bepaald karakter.
Het is natuurlijk wel afbreken, opbouwen in de opleiding.
De eerste die klaar is, Poristeun.
Ja en we wachten gewoon net zo lang tot jullie allemaal klaar zijn.
En dat zie ik toch niet zitten, zogezegd.
Dat je dan toch echt een heel ander persoon wordt.
Ja, het is wel wennen, maar tot nu toe bevalt het goed, voor mij in ieder geval.
Het is vooral, je mag niet bepalen wanneer je zelf naar de wc gaat, dat wordt voor je gedaan.
Ze bepalen wanneer je gaat slapen en wanneer je alle lessen volgt.
Maar ik vind het tot nu toe wel allemaal leuk.
Je bent met de groep zelf bezig, je leert leuke dingen, hoe je met wapens om moet gaan.
Het is ook wel leuk hoe je die patrouilles loopt...
dat is echt wel waarom ik het gaan doen ben, ja.
Een wapen gebruik je alleen als het echt nodig is.
Daarom word je door ons opgeleid om vakkundig met het wapen om te gaan.
Uiteindelijk komen we steeds meer in een tactische fase en krijgt iedereen een specifiekere functie.
En iedereen beseft dan dat we echt iedereen nodig hebben om het einddoel, danwel de opdracht, te bereiken.
Als iemand dan minder presteert dan wordt 'ie geholpen door z'n buddies, maar dat kan ook vice versa werken.
De een heeft wat meer gevoel met een bepaald aspect van het werk...
en de ander heeft het juist met een ander aspect van het werk.
En zo vul je elkaar gewoon aan.
Ja, zes gevechtsdrills. -Dus schrijf op, zes gevechtsdrills.
Reactie op effectief vijandelijk vuur.
Twee schoten. -Precies, twee schoten op het contactfront.
Vervolgens ga je plat en je duikt gelijk naar de zijkant. Je gaat uit de vuurlinie.
Als je ziet dat je buddy blijft liggen, hé dikke, dan moet je heel rap wezen, anders trek ik jou eruit.
Dus niet ikke ikke ikke en de rest kan stikken.
De groep, de PH, de troep die daar ligt, de secties.
Je zou het toch met elkaar doen, hebben we vanaf dag een afgesproken, of niet?
Ja, sergeant.
Marinier worden is hard werken.
Als je fysiek goed in orde bent en vooral luistert...
dan word jij gewoon marinier en kan je een collega van mij worden.
Zo sta ik er in.
Je denkt dat je veilig staat in een woning, nou, dat hoeft niet altijd het geval te zijn.
De UGL heeft een lethal speed distance van vijf meter...
dat betekent dat als je binnen vijf meter staat, je gewoon dodelijk getroffen raakt.
We leren de cursist aan wat de uitwerking van munitie is op bepaalde zaken...
zoals bijvoorbeeld hout of een muurtje of een andere dekking waar ze achter kunnen gaan zitten.
Dat moet bewustwording creëren bij de cursist...
zodat die zelf ook weet, als 'ie beschoten wordt, waar die z'n dekking kiest.
Wat we zometeen gaan doen is voorwaarts over de linkeras door Blauw-Een...
en dan zullen we in principe gelijk een stronghold in gaan richten.
Dus hier komt een Sierra-team te liggen, en hier komt er eentje te liggen.
Dus dat betekent dat jullie als Sierra-team in dit object, Alfa 64, bovenin...
een vuurpositie gaan inrichten, waarvanuit je gaat onderdrukken in het verlengde van Blauw-Een en Rood-Een.
Uiteindelijk zullen dan de eenheden voorwaarts gaan onder jullie dekking en een inbraakpunt forceren.
Op het moment dat ze daar zijn, zullen jullie de call krijgen om mee te komen...
zodat we het Sierra element verder kunnen leggen, om zo uiteindelijk Rood-Een helemaal te zuiveren.
Ja, d'r wordt vaak gezegd dat marinier zijn een levenswijze is en dat slingert er langzaam aan in.
Zo hebben wij voor bepaalde voorwerpen of gebeurtenissen vakjargon...
zoals we dat noemen, en dat nemen we langzamerhand van elkaar over.
Als marinier zijnde heb je natuurlijk je thuisfront.
Maar je werk is totaal anders, we gaan hier ook op een goede manier...
maar dan wel anders met elkaar om.
Zo functioneren wij op ons best.
Fysiek trek ik het wel, alleen mentaal is het wel lastig...
dat je elke keer die knop om moet zetten van, hier moet je even doorheen, dat is gewoon even lastig.
Dit soort dingen maakt het wel leuk, het maakt even de afwisseling van de bivak...
wat echt even rot is, zeg maar, en dat je dan dit soort leuke dingen kan doen.
Forceren an sich, in het begin heb je daar eigenlijk een korporaal op...
Als je dan binnen bent, ga je ook niet na twee keer opgeven, dan blijf je gewoon je best doen.
Inzet wil ik zien van jullie.
Pak 25 pushups, ga staan en daarna gaat het volgende team...
en niet meer dat slappe gedrag.
...maar uiteindelijk moet die korporaal minder gaan zeggen en vinden...
en moeten die jongens dat zelf gaan oplossen. Dus als ze ergens tekortkomingen zien bij een buddy...
veldfles niet gevuld, niet gegeten, dan moeten ze elkaar gaan controleren en corrigeren.
Uiteindelijk wordt je dan als groep alleen maar sterker.
Als een iemand wat doet dan word je allemaal gestraft.
Op een gegeven moment ga je elkaar corrigeren en dan ga je elkaar ook helpen.
Bijvoorbeeld als jij bezig bent met je tas inpakken en iemand anders is al klaar met zijn tas...
en die kijkt toevallig in jouw tas en die ziet net iets niet liggen...
die trekt het uit jouw kast en die gooit het dan bij jou erbij.
En even serieus met je werk bezig zijn nou.
Voordruit, je moet eerder komen.
Je moet echt niet teveel aan thuis denken.
Je moet die knop omzetten van je bent nu gewoon met je werk bezig...
en als je teveel aan thuis denkt, dat ga je niet trekken.
Een terugweg is er sowieso niet meer, en ja.
Tuurlijk, je denkt soms wel eens als je er echt doorheen zit...
maar dan spreek ik niet alleen voor mezelf.
Dat je denkt van, waarom ben ik hier mee bezig, wat ben ik aan het doen?
Maar dat houd je niet tegen, op een gegeven moment ben je weer terug met zijn allen...
en dan wil je er weer 100% voor gaan.
Op het moment dat je in het weekend thuis bent, dan weet je weer wat je buiten dit leven hebt...
om het zo maar te zeggen, dan moet je zondagavond terug...
dat komt veel te vlug natuurlijk, dat is altijd wel even op je tanden bijten en toch de trein opstappen.
Goedemorgen, heren.
Er is vanaf 's ochtends tot en met 's avonds constant regen en niet een beetje.
Een keer kwam het met bakken uit de lucht, dan zat je net onder je tentzeiltje tien minuutjes...
en dan moest je weer op wacht.
Dat was wel erg vervelend.
Vier daagjes in het veld, lekker smerig, alleen maar graven...
en veel zweten, heel veel zweten, en niet douchen.
Tijdens het marsen kreeg ik last van mijn voet en dat doet nu heel veel pijn tijdens het lopen.
Ik weet niet wat er aan de hand is. Maar ik kreeg een stoel van de majoor...
en ik moet morgen naar de ziekenboeg toe en dan kijk ik wel weer verder.
Ik kan nu niets doen, dus dat is wel kut.
Maar straks kan ik wel wat doen. Als ze wat takken hebben, kan ik helpen afcamoufleren....
maar nu zijn ze even bezig met het geraamte, zeg maar.
Voor kleine blessures, wil niet meteen zeggen dat je de opleiding uit moet.
Maar in dit geval zal hij de opleiding uit moeten, dan gaat hij naar de RTG toe...
daar gaat hij revalideren en later zal hij uiteindelijk instromen in een ander blok.
Zelfstandigheid, ja, je moet individualistisch kunnen opereren.
Maar dat wil niet zeggen dat je niet in teamverband opereert.
Dus ook al ben je met je eigen specialisatie bezig, dan val je nog steeds terug op je buddies.
Alleen kom je niet ver bij dit korps, je moet alles samen doen.
Als marinier treed je op, op de grens van land en water.
Daarnaast opereren we eigenlijk overal. Zo wijd de wereld strekt, dat is ons motto.
Dus we komen overal, maar de verbintenis met het water blijft er eigenlijk altijd.
Dat zag er al stukken beter uit, lui.
Aan het begin van de opleiding slaap je nog voldoende, dat heb je gewoon nodig...
om door te kunnen komen. Pas later in de opleiding, dan zullen we...
slaapdeprivatie kunnen toepassen als tool, om jou operaties te laten uitvoeren onder vermoeide omstandigheden.
Waarbij je dus helder moet blijven denken en moet kunnen doorzetten...
op de momenten dat wij dat van jou verwachten.
Ik heb intussen 90 uur niet geslapen, denk ik.
Ja, 90 uurtjes denk ik, ongeveer.
Forsen, mijn buddy, die viel af en toe en hij stond er gewoon een beetje...
en dan wacht over en doet hij van, pop, gewoon achterover.
Allemaal gekke dingen, hier.
Vannacht hebben we drie uur slaap kunnen krijgen voor het eerst...
maar de dag ervoor werd ik acht keer overvallen in mijn slaap.
Als je vermoeid bent, moet je terug kunnen vallen op je buddy.
Je bent niet altijd in staat om te controleren wat je gedaan hebt...
en je kunt ook niet altijd even goed vooruit kijken.
Dus op het moment dat je vermoeid bent, dan is je buddy zeer belangrijk.
Eerlijk antwoord, wat was je aan het doen?
Ik was in slaap gevallen, korporaal.
Samen met je buddy? - Ja korporaal.
Ja lui, kan je lachen, maar als deze twee lui zijn...
dat is een fout van jullie allemaal.
Dat je elkaar niet controleert.
Je kan, als het allemaal conform het plaatje gaat, minimaal vier uur snurken.
En ik denk dat jullie dat wel appreciëren, of niet?
Ja, korporaal. -Nou, gewoon uitvoeren.
Als cursist wordt er van je verwacht dat je veilig met je wapen om kunt gaan.
Op het moment dat je voor het eerst met scherpe munitie op pad wordt gestuurd, dan hoort dat gewoon bij je werk.
Een timmerman heeft een hamer en jij hebt een wapen.
Wat ik moeilijk vind aan het schieten, toch wel het wapen stil houden, da's mijn minpuntje.
Maar ja, ook dat gaat steeds beter bij mij. Dus ik ga 'm vandaag halen.
Luister luitjes, het volgende gaat gebeuren, we gaan zometeen naar binnen toe...
en dan ga je weer op je schietpunt, dan doe je tien pushups , tien situps, model.
Als je inspanning hebt gehad, rondjes rennen, opdrukken enzo...
je ademhaling enzo, je hartslag enzo...
en om dan de rust te bewaren om alsnog dat schot goed uit te laten komen...
ik denk dat dat wel het moeilijkste is van het schieten.
Een wapen gebruik je alleen als het echt nodig is, en daarom word je door ons opgeleid...
om vakkundig met het wapen om te gaan.
Hardop tellen.
Het wapen zul je niet altijd inzetten, maar je hebt 'm wel nodig bij je werk...
en in het ergste geval moet je 'm ook kunnen gebruiken.
Je moet gamen niet vergelijken met echt schieten, want het lijkt er niet op.
Er komt wel wat meer bij kijken.
Het is veel moeilijker, je moet op je ademhaling letten...
je moet trekkerdruk opbouwen, je moet op je houding letten...
en op gamen doe je alleen maar R2 en daar gaat 'ie.
In je eigen sector blijven, want op het moment dat ik voor de loop van mijn buddy ga...
dan heb ik een probleem en dat wil ik niet.
Doen we een keer dry, gaat dat goed, dan gaan we gelijk over in wet.
Eerder in de opleiding hebben we statisch vanaf het schietpunt geschoten...
en dan heb ik gewoon mijn schietoefeningen volbracht.
Maar nu gaan we samen met onze buddies in samenwerkend verband voorwaarts terwijl we vuren.
En dat wordt in de eerste instantie best wel als spannend ervaren door de cursist.
Ik denk dat iedereen wel een momentje heeft gehad waarbij die dacht van, waarom ben ik hier.
En dat heb ik zelf ook wel eens gedacht. Het luizenleventje wat ik had hiervoor, dat...
dat heb je hier niet. Vooral niet in de opleiding, maar ja.
Het ene moment dan op bivak, dus met regen, en alles is toch wel heel vervelend allemaal...
maar daarna doe je weer hele vette aanvallen enzo en dan denk je toch wel van, hier doe ik het uiteindelijk ook voor.
En dan de eerste run, dan ben je ook gewoon alert...
maar als je d'r inkomt en je merkt dat het goed gaat, dat heb ik met me buddy Bruin dan...
dan merk je dat we elkaar blindelings vertrouwen en dat we het gewoon doen.
Je vertrouwt gewoon op elkaar en op jezelf natuurlijk.
Als je met losse flodders schiet, dan is het mooi, want je hebt de knal wel...
en je bent bezig met elkaar, maar het is niet echt, en nu weet je, je moet extra scherp zijn...
want je weet dat je met echte kogels vuurt.
Dus ja, dat is gewoon mooi...
dat je met elkaar met scherp kan vuren terwijl je vijf tot zeven meter van elkaar ligt.
Maar drie maanden geleden waren wij hier zeker nog niet klaar voor geweest.
Je staat niet op de tram te wachten, we gaan het gevecht in.
Er wordt niet omheen gedraaid.
Als je wat fout doet dan krijg je ook echt de volle laag van voren.
Maar het is wel belangrijk, omdat, het is uiteindelijk wel je werk.
Dit is je fucking core business, dit moet jij gaaf vinden.
Dat moet beter, veel beter.
We hebben natuurlijk verschillende fases in de opleiding en nu zijn we meer bezig met individuele vaardigheden.
Dus ja, je wordt nou niet meer voor een iemand z'n fout als groep aangepakt.
Simpelweg, je kan hier niet zoveel aan doen, als groep zijnde.
Als een iemand niet oplet.
Ja, de eerste tien weken is het vooral vorming, dus...
dan wordt je gewoon continu achter je reet aan gezeten...
en dat vond ik uiteindelijk, denk ik, misschien wel de moeilijkste periode van de opleiding.
Nu ben je zover, nu laat je je niet meer stoppen.
Ja, zo ervaar ik het niet heel erg...
maar ik heb wel van mijn vriendin te horen gekregen dat ik wat serieuzer was...
en toch wat meer bijzaken een beetje wegliet...
en meer op hoofdzaak gefocust was, dus op zich best positief....
en ook wel wat volwassener ben, dus dat is ook weer mooi meegenomen, eigenlijk.
Op het moment dat je een aantal dagen achter elkaar een inspanning hebt geleverd op de schietbaan...
waarbij het soms echt wel stressvol kan werken voor sommigen...
dan is het wel lekker om er af te gaan en even te gaan ontspannen met je buddies...
en dat doen we dan met een gezamenlijke bingo en een avond waarop we...
iets met elkaar kunnen drinken en gezellig kunnen praten.
Zonder dat daar een hele professionele sfeer hangt.
Erop aansluiten, duurt veel te lang, kom op. -Uitsteken.
Aansluiten, kom op, iedereen, ram stijger.
Go, go, go, kom op.
Ja, aansluiten.
Aansluiten op die sticks.
In de laatste week, de Finex, de final exercise, is het van belang...
dat je alles wat je is aangeleerd in de praktijk kunt brengen en dat gaan we ook aftesten.
Dus je moet samen met je buddies laten zien, in teamverband, dat je opdrachten kunt uitvoeren...
conform hoe het jou is aangeleerd en dat is een zware week.
Voorwaarts.
Linker strekking, linker arc.
Niet rennen, niet rennen.
Een op links, links rechts.
Ja, gewoon knop op nul zetten en gewoon gaan. Het zijn echt de laatste loodjes...
dus nu nog even doorbijten. Wel pittig, die Finex.
Vannacht heb ik helemaal niet geslapen, eigenlijk, gewoon nul slaap gehad...
en de nachten daarvoor, wat zal het zijn geweest, misschien zes uurtjes.
De leden die in de landmachtboten zaten, die zijn gewoon drijfnat geworden.
Volgens mij zit je gewoon in een plas water, heel de ochtend.
Ik heb wel last van mijn beide knieën, aan beide kanten...
maar gewoon doorgaan, ik ram gewoon door...
en dan, even die pijn doorzetten, die laatste 25 kilometer en dan gewoon gaan.
Ja, blaren ook, onder mijn voeten, maar gewoon gaan.
Nee, ik ga nu niet meer stoppen. Nee, echt niet.
Diepe, lange halen, kom op.
Hoeft niet snel, als het maar diep en wijd en lang is.
Het is een week geweest waarin alles is samengekomen, de gehele opleiding wordt eigenlijk in een week gepropt.
Ja, ze hebben het ervaren als een zware opleiding, een zware week.
Misschien wel de zwaarste uit hun leven...
maar daarvoor doen ze het ook uiteindelijk, want die baret moeten ze wel verdienen.
Dus wanneer je die 25 kilometer aflegt, dan heb je alles bij je, dat wil zeggen, je eigen uitrusting...
je hebt je groepsuitrusting bij je, je hebt je veiligheidsuitrusting bij je, je slaapzak...
je kleding, je wapens, je munitie, je water, je specialistische uitrusting, alles komt daarbij.
Lui, even een tukkie.
Het Korps Mariniers is expeditionair inzetbaar, dat betekent...
dat we ons altijd te voet verplaatsen, met al onze spullen.
Daarom is het erg belangrijk dat we van A naar B kunnen komen met je volledige uitrusting.
Het wordt vaak als zwaar ervaren, dat is het ook, maar als je goed traint...
en je zet gewoon door, je pakt je spullen goed in, dan is er niks aan de hand.
Cursisten groep 18-3...
petten...
af.
Baretten...
op.
Dames en heren, ze zijn voor u.
Wij zijn op zoek naar jongens en meiden met passie...
met verantwoordelijkheidsgevoel...
die willen samenwerken en die doorzettingsvermogen hebben.
Bereid jij je goed voor?
Dan gaan wij van jou een marinier maken.