Ik dacht wauw, we hebben gewoon commando's in Nederland.
Honderdduizend keer gezien in films, zou dit misschien iets voor mij zijn?
Dus ik heb gewoon toen de stoute schoenen aangetrokken en...
ondanks dat mijn moeder het niet tof vond, heb ik gezegd, ik ga solliciteren bij de commando's.
En dat is gelukt.
Als je eens commando bent geweest, blijf je commando, ook al draag je geen groene baret meer.
De eerste keer dat je uit een vliegtuig moet springen, als je daar in die deur staat, dat is toch wel heel bijzonder.
Dit is altijd moeilijk om te zeggen, is het een heftige tijd geweest?
Het is een leerzame tijd geweest.
Het is een interessante tijd geweest.
Met ook wel heftige momenten.
Ik had het echt voor geen goud willen missen.
's Nachts werden we plotseling gewekt door de officier van piket, alarm, alarm.
Dat waren we bij de commando's wel vaker gewend dat je als gepland op oefening ging...
dus voor ons was het gewoon, we gaan naar Marche-les-Dames.
Dus wij de vrachtwagen in...
en gauw hadden we in de gaten dat 'ie de verkeerde kant uitreed...
want hij reed niet richting België, maar richting Zeeland.
Ik denk niet dat iemand het besef had wat er eigenlijk precies gaande was.
Toen zei die, verrek, daar achter staat een huis en d'r zitten nog vier mensen op.
Hij zegt, een man, een vrouw en twee kindjes.
Hij zegt, 'Willem, sportman van het jaar, hup, water in'.
Ik dacht alleen nog maar, die kinderen mogen niet verdrinken, punt uit.
De eerste missie die we deden was de missie in Srebrenica, met Dutchbat III.
Ik heb twee missies gedraaid.
Eentje in 2006 naar Afghanistan en een in 2009 naar Afghanistan.
Hoeveel uitzendingen heb ik gehad? Ik heb er maar één gehad, een uitzending.
Maar die duurde vijf jaar.
Toen zijn we op een positie terechtgekomen, waarbij we letterlijk in het niemandsland zaten.
Tussen de strijdende linies van de Bosnische moslims en aan de andere kant de Serven.
Ja, vanaf dat moment hebben we behoorlijk wat uren onder vuur gelegen.
Vlakbij Srebrenica-dorp zaten drie commando's ingegraven...
en dat is uiteindelijk de forward control waarmee ik heb gesproken.
Mortieren, tanks, snipers, ik denk dat alle soorten en kalibers over ons heen zijn gevlogen...
en voor en achter ons zijn ingeslagen.
En al gauw werd het bij hem wat hectisch op de grond en gaf die het commando dat...
we cleared hot waren om bommen te gooien op de doelen die we zagen door zijn introductie van het gebied.
Alles wat u ziet, vanaf dié weg richting het zuiden, is cleared hot voor u. Roger over
Roger over, control clearen.
Een van de missies die mij heel erg bij is gebleven is een meerdaagse missie geweest...
waar we langs een konvooiroute werden gestuurd...
waar Nederlandse troepen constant langs reden maar ook constant aangevallen werd door de Taliban.
En dat was echt, voor mijn gevoel, een SF-missie, echt special forces werk.
Je liep daar met een klein clubje met de spullen die je bij je had...
dat was het, vrij kwetsbaar.
En meerdere dagen achter elkaar.
Na nachten niet slapen, iedere dag werd er geschoten, heen en weer.
En ik kan zeggen, ik was niet bang, ja tuurlijk was ik op sommige momenten gewoon bang.
Je weet niet als je ergens een hoek om gaat of achter een berg vandaan komt, wat daarachter zit.
Ja, er zijn er zoveel gesneuveld van ons.
Er zijn er in totaal van het derde regiment 58 gesneuveld.
Dat zijn allemaal verschrikkelijke verhalen, natuurlijk.
Nou ja, goed, dat is oorlog, daar leer je mee leven.
Het ergste is dat je wat voor elkaar over hebt, dat is de kameraadschap, de saamhorigheid.
De reden dat kerels dit werk willen doen is omdat ze een verschil willen maken...
in die gigantische onrustige wereld waar we nu in leven.
Dus ik een touw om m'n lijf heen en ik zwem erheen...
en ongeveer halverwege...
Ja, ik kon niet vooruit en achteruit al helemaal niet...
want ik zat vast in prikkeldraad.
Ja vent, toen heb ik m'n onderbroek maar uitgedaan...
en links en rechts uit m'n benen wat prikkeldraad weggetrokken en zo en op m'n lijf...
en ik ben naar dat huis gezwommen met dat touw.
Ik heb toen dat touw vastgemaakt aan de schoorsteen...
en toen, denk ik, jongen als ik nog in dat bootje meega, dan verdrinken we allemaal.
Ik weet dat ik terug ben gezwommen en dat ze mij in een deken in een Jeep hebben gelegd.
Het water was wel maar vier graden, hè?
Achteraf hoorde ik van mensen van, het bestaat niet dat je zoiets kunt overleven.
Maar een commando die gaat niet gauw dood.
Die geeft zich nooit op, hè? Nee.
Met die jongens waar je intensief mee traint, de jongens waarmee jij in een team zit....
en daarna de jongens waarmee je op uitzending gaat, ja, dat is een band voor het leven.