In mijn tijd waren er twee zaken waarvan ik denk:
O ja, die hebben ook het toezicht weer veranderd.
Dat is de kwestie Amarantis...
waarin we constateren dat we daar verschillende keren...
en ik spreek nu over meer dan tien keer, misschien wel meer dan twintig keer...
op bezoek waren geweest om te vertellen dat iets niet goed ging...
en vervolgens ging het weer op een andere plek niet goed.
Het ging financieel niet goed en we zagen het allemaal.
En toch ging het mis, want die school ging als eerste grote school, was het ook nog...
ging het ten onder. -Ja.
Dus wat we daaruit leerden was:
Het gaat er niet om dat je benoemt wat fout gaat...
maar het gaat erom dat je het bestuurlijk handelen aan de orde stelt.
Waarom doet een bestuur dan niet iets wat in opleiding X al gezien is als een tekortkoming?
Waarom gaan ze niet kijken hoe het in een andere opleiding is?
Dus toen is bestuurlijk handelen ook in het toezichtskader opgenomen.
Dus dat is een verandering die opgegaan is.
Dus dat is iets wat een rol speelt, ook bij de dynamiek.
Dus je had veel meer vanaf die tijd ook te maken met die besturen.
Dat waren gesprekspartners die je daar trof.
Een ander punt was, en dat kwam bij Ibn Ghaldoun en ook bij ROC Leiden ter sprake:
De verwevenheid van financiële problemen en kwaliteitsproblemen.
En we zagen ook een verband met nieuwbouwplannen.
Altijd even goed opletten of dat goed gaat financieel.
Of dat goed gaat met de kwaliteit van het onderwijs.
Waar gaat de aandacht van het bestuur naar uit?
Dus dat geïntegreerde toezicht, dat was allemaal niet vanzelfsprekend.
We waren...
Financiën wilde in mijn tijd, zeg ik maar even...
eigenlijk ook weer het toezicht op de financiën van scholen hebben.
We hebben er toen erg voor gepleit bij de SG, bij Financiën...
Ik herinner me dat ik een presentatie daar gegeven heb...
om dat toch echt bij de Inspectie van Onderwijs te houden...
omdat zaken veel met elkaar te maken hadden.
En dat is ook gebeurd.
En dat hebben we ook veel beter toen met elkaar verbonden...
want wij kregen natuurlijk ook rekenschap binnen.
Dat was eerst zeg maar een aparte kamer binnen de inspectie.
Maar dat moest veel meer met elkaar te maken krijgen...
zodat je geïntegreerde kaders had waarmee je naar zo'n school kon kijken.
En dat is ook een ontwikkeling in toezicht geweest.
Op zo'n abstract niveau kun je elkaar altijd wel vinden.
Ja. -Maar ik zie hier de kop van een artikel...
naar aanleiding van de Staat van het Onderwijs 2013.
Dat zal een van je laatste geweest zijn: 'Onderwijs blinkt uit in middelmatigheid'.
Dus dat is dan het frame dat in ieder geval de media...
ontlenen aan de manier, kennelijk, waarop jullie de Staat dat jaar hebben...
Dat kan toch niet warme reacties opleveren van al die partners.
Tenzij het wel op kwaliteit is. -Ja.
Inderdaad... Het is trouwens wel...
Dat heeft ook weer voor een belangrijke verandering gezorgd.
We hebben toen... We constateerden dat door het risico-gerichte toezicht...
dus scholen krijgen aandacht die dat nodig hebben...
en de andere scholen gaan verder hun goede gang.
Dat leidde ertoe dat dat aantal zeer zwakke scholen maar ook zwakke scholen...
in een fors tempo afnamen.
Maar we zagen tegelijkertijd dat scholen die daarboven zaten...
dan spreken we ook over de 6-en en over de 6,5-en...
dat die niet veranderden.
Die gingen achterover zitten. -Die kwaliteit ging niet omhoog.
En toen hebben we gedacht: dat is eigenlijk toch ook niet de bedoeling.
En toen is ook voorgesteld om stimulerend toezicht, heette dat...
om die ook uit te dagen. -Van een 6 een 6,5 te maken.
Precies. Iedereen heeft een taak daarin.
Nou, dat is niet zonder slag of stoot gegaan, want dat lag politiek ook gevoelig.
Er was natuurlijk ook een grote groep, of grote...
er was een groep die de inmenging...
die op zich positief tegenover de inspectie stonden...
maar die moest niet te veel te zeggen krijgen.
Ook in verband met artikel 23, 'we moeten ook onze eigen gang kunnen gaan'.
Dus daar is wel ook nog een motie van Bisschop gekomen.
Maar uiteindelijk is daar wel verder aan gewerkt.