Toen je binnenkwam bij de Inspectie Leefomgeving en Transport...
zei u van: 'De percentages moeten eigenlijk net omgedraaid worden...
die in aandacht uitgaan naar leefomgeving en transport.' Was dat zo een...
Nou ja, dat was, de Inspectie Leefomgeving en Transport...
heeft meer dan 160 verschillende onderwerpen.
De capaciteit was by far onvoldoende om dat aan te pakken.
En tot 2015 was er ook geen enkele ruimte om er meer capaciteit voor te krijgen.
Dus heb ik tegen de toenmalige bewindslieden en secretaris-generaal gezegd:
Dat betekent dat we moeten kiezen.
En ik kan kiezen op basis van wetten, legalistisch.
Maar ja, alle wetten zijn even belangrijk.
Dus ik kan het alfabetisch doen of het historisch doen of ik kan loten.
Of ik kan een andere stap maken en ik ga wegen op maatschappelijke schade.
En toen hebben we een inspectiebrede risicoanalyse gemaakt...
we hebben dat geclusterd en gekeken, dat is vrij goed gegaan, vind ik zelf...
naar hoe groot die schades zijn, die maatschappelijke schade op jaarbasis.
En toen bleek dus dat het patroon was dat de capaciteit van de inspectie...
omgekeerd evenredig was met de maatschappelijke schade.
Dus de grootste schades waren toch echt de bodem en afvalstoffen, et cetera.
En dat leidde wel tot verbazing.
Ik dacht dat wij het Ministerie van Transport waren, bij wijze van spreken.
En dan heb je niet op een middag...
de mensen die toezicht houden op het transport naar de leefomgeving.
Maar daar hebben we wel een groot accent op gezet en extra capaciteit op gekregen.
Dat vond ik wel een uitdrukking.
Ik had het toen niet zo scherp in de gaten, maar dat was voor mij later duidelijk...
dat dat een kentering in het denken met zich meebracht.
En het begrip maatschappelijke schade.
Maatschappelijke schade. Ja, ik zei altijd:
Ik ben niet zo geïnteresseerd of het verboden is, maar of het schadelijk is.
Dus van de politie mag je 's nachts niet oversteken als het licht op rood staat...
maar dat vind ik zonde van mijn inspectiecapaciteit om daarop te letten.
Dan heb ik liever dat we gaan staan waar het echt problematisch is.