Laat ik zeggen, er zijn wat momenten...
waarop we met de media in contact zijn getreden.
In de eerste plaats was dat de dieselgate.
Daar kwamen natuurlijk zowel klanten als de media heel duidelijk in beeld.
Daar hebben we van het begin af aan vooral de inhoudelijke deskundigen laten praten.
Dat viel mij op, dat op het moment dat bestuurders van uitvoeringsorganisaties...
in gesprek gaan met de media, dan gaat het altijd over opzetjes.
Wat zit erachter? Wat is de bedoeling?
En wanneer je een technisch deskundige het woord laat doen...
vragen ze: Wat is er technisch aan de hand?
We hadden daar een heel capabel persoon voor.
Maar het versterken van die inhoud helpt, en niet te veel bestuurlijke praatjes...
want daar wordt gauw doorheen geprikt.
Nou ja, je zit dan, zeker ook op het departement zelf...
is er dan heel veel aandacht voor...
omdat de minister rechtstreeks aangesproken wordt.
We hebben toen heel nadrukkelijk de lijn gekozen...
dat we niet zelf de woordvoering gingen doen.
Dus we hebben steeds gezegd: Laten we nou met één mond spreken.
Laten we gewoon goed met het departement hierover het woord voeren...
want het heeft geen zin...
Niemand wordt er beter van als we dat vanuit verschillende hoeken doen.
Dus we zijn van begin af aan gezamenlijk met het ministerie opgetrokken...
en we hebben zoveel mogelijk vanuit onze rol...
want zij zijn onze opdrachtgever...
ook veel gesteund in de woordvoering daarop.
We hebben dat niet zelfstandig gedaan, behalve soms wat technisch uitgelegd.
En natuurlijk later kom je in het proces dat de opvolger wordt getest...
van dat apparaat en dan zijn we iets meer aan bod.
Maar in het hele publieke debat hebben we gewoon gezegd van:
Laten we nou gewoon als overheid één lijn trekken.