Het ging net heel erg over de politieke dimensie, waarbij u wel steeds zei:
Het gaat uiteindelijk om die burger, die ontvanger van de dienstverlening.
Had u ook rechtstreeks contact met burgers, met de doelgroep van de SVB...
vanuit uw positie daar helemaal bovenin die organisatie?
Of ik dat had? -Ja.
Ja, bij zo'n grote uitvoeringsorganisatie is dat veel lastiger...
want we hadden toen al drie miljoen AOW-klanten...
die je natuurlijk niet kent, maar je komt ze wel tegen.
Als men echt vindt dat er wat aan de hand is...
met name het Surinamedossier is daar een heel bekend dossier.
Ik weet niet of jullie dat wat zegt.
De AOW is alleen maar opgezet...
voor het koninkrijkgebied Nederland.
Maar de mensen in Suriname hebben altijd gevonden:
Wij zijn een onderdeel van het koninkrijk. Waarom geldt de AOW niet voor ons?
We bouwen hetzelfde op, werken vaak bij een Nederlands bedrijf...
een Shell en noem maar op.
En zij zitten dus met een enorm AOW-tekort...
wat helemaal tot aan de Hoge Raad is dichtgemetseld.
Nee, dit kan niet want dit is nou eenmaal staatsrechtelijk zo geregeld.
Maar dat doet wel pijn voor die mensen. Dus die kan je ontvangen en horen...
en dat kan je voor de zoveelste keer doorgeven.
Maar dus alleen op dat soort momenten, natuurlijk.
En dan zeiden de AOW'ers: Waarom moeten wij nog naar die Sociale Dienst...
terwijl we hier verder ons leven gaan slijten?
Dan kom je ze dus tegen.
En er waren natuurlijk ook overleggen met cliëntenorganisaties.
Daar ging ik ook naartoe, daar ging ik ook naar luisteren.
Je oor te luisteren leggen en kijken wat je daarin kon doen.
Dat is op een gemeente natuurlijk makkelijker.
Alle dak- en thuislozen in Haarlem kende ik bij naam en toenaam.
Dat waren er namelijk maar tien of zo.
Die kwamen elke vrijdag hun uitkering ophalen en dan...
zaten ze op de parkeerplaats met hun envelopjes en meestal een kratje bier.
En dan zeiden ze: Meneer Stoové, kom ook een biertje drinken.
Dat heb ik nooit gedaan, maar je kende ze wel.
Je kende wel de geschiedenis van dak- en thuislozen in Haarlem.
Dat waren vaak ook wel mensen met hele goede opleidingen...
die zijn vastgelopen in hun leven.
Dat is helemaal niet paupers en weet ik veel. Dat is echt...
Zoals wij hier met zijn drieën zitten, kan het je ineens overkomen...
dat je dak- en thuisloos wordt. En ja, wat dan?
Dus dan heb je directe contacten in je gemeente.
Als u nou een definitie zou moeten geven volgens uw visie...
wat een effectieve publieke manager is, wat hij moet kennen en kunnen.
Wat zou u dan zeggen?
Deftig gezegd, congruent zijn.
Je wezen en je verbondenheid en je gedrag en de uitingen daarvan...
moeten kloppen met elkaar.
Als dat niet klopt, als daar spanning ontstaat...
Je zegt bijvoorbeeld: Ik ben maar een gewoon mens, zoals iedereen.
En je rijdt in een te dure auto met chauffeur weg, bij wijze van spreken.
Dan...
Klopt het eigenlijk wel?
Je zegt dat je luistert naar je medewerkers...
maar het eerste wat je doet bij de koffieautomaat, is zeggen:
Wat ik nou gehoord heb, dat deugt niet.
Dus congruentie, vind ik.
En vooral ook integriteit.
Een hoge morele standaard, zal ik maar zeggen.
De rest is handwerk.
Dingen doen, verkeerd doen, weer goed doen, repareren. Dat kun je allemaal leren.
Maar die congruentie in je gedrag, je persoon, je mentaliteit, je bovenkamer...
Dat is zo wezenlijk, want zo wordt er naar je gekeken.