Interview met Fred Teeven. Titel: Wat moeten we daarmee?
Er waren nog wel wat mensen ook die dachten van 'moeten we nou die rauwdouwer vanuit de krochten
van de Amsterdamse opsporing…
Wat moeten we daarmee op een departement?'
Kijk, als zo iemand in de oppositie zit en die roept wat, dat is één.
Maar als ze dan zeggen: ‘ga maar aan de poort staan om hem een bloemetje te geven
als hij binnenkomt’, dan wordt het anders.
Dus ik had ook wel…
Er waren ook wel wat mensen op het departement die op voorhand niet wild enthousiast waren
van het feit dat ik daar kwam.
- Hoe ben je daar mee omgegaan?
- Ja...
Toch in de eerste instantie een soort gewapende vrede, waarbij we gewoon zeiden: ‘nou, we
moeten elkaar niet, jij mij niet en ik jou niet, maar ja, jij gaat niet weg en ik ga niet weg,
dus we zullen het toch met elkaar moeten rooien.’
Ze vonden mij wel grappig.
Er waren ook wel andere mensen, topambtenaren op het departement, ook de SG die er al heel
lang zat, die dacht ook: nou, Opstelten, oké, daar ga ik mijn aandacht oprichten, die ga
ik goed begeleiden.
En die vorming nationale politie deed hij voortreffelijk, Joris Demmink.
Maar ja, die Teeven?
Ja, wat moeten we daarmee?
Met zo'n officier uit de uitvoering, die nou eens even aan de top van een departement…
Dus daar werd wel…
Maar ja, goed.
Ik heb gezegd van mij gaat het alleen maar om het resultaat, dus ik ga niet kijken naar
verleden, ik kijk naar de toekomst.
Elke dag dat ik naar het verleden kijk, heb ik niet geleefd.
Laten we nou gewoon de toekomst…
En met name de SG, maar ook een aantal andere topambtenaren, die dachten: nou, het zal allemaal wel.
Maar toen ze zagen na een half jaartje van dat ik me eigenlijk best wel redde in de kamer
en ook met Kamerleden wel dingen voor elkaar kon krijgen, omdat ik uit die kamer kom,
dat is soms dan toch echt veel makkelijker en ook met ambtenaren heel makkelijk omging,
met topambtenaren.
In de zin: joh, vertel mij wat is er tegen?
Spreek je uit.
Spreek me tegen.
Ik vind wel dat je moet wel een beetje een warm hart hebben en je moet een beetje verstand
van zaken hebben, dus je werkt je volstrekt te pletter.
Ik heb echt heel hard gewerkt.
Ik dacht dat ik als officier had gewerkt had, maar ik heb al staatssecretaris echt nog…
Ik vind wel je moet weten waar het over gaat.
En je krijgt in het begin dat dan groen geel rood en nu is dat digitaal en vroeger was
het met papier.
Met die stickertjes, met die vlaggetjes erop.
Nou ja, dan zeiden ze van rood moet je altijd lezen en geel moet je eigenlijk ook lezen
en groen kan je lezen als je tijd hebt.
Maar goed, in het begin las ik alles!
Elke groene nota die werd ook van voor naar achter…
Dus ik wist ook overal wat.
Dan kwam ik 's maandags op het departement en dan wist ik alles wel.
Ja, ik had het hele weekend doorgewerkt.
Nou, als je inhoudelijk weet, dat respecteren ze wel.
Als je hard werkt, dat wordt wel gerespecteerd.
Al vinden ze je niet zo aardig, dan komt de aardigheid vanzelf wel.