Interview met Hans van der Vlist (VROM). Titel: Zo’n vreselijke minister
En op een of andere manier had Jan een soort feilloos gevoel voor wat ertoe deed voor mensen.
Dus zo’n voorbeeld wat genoemd werd over die geluidsschermen bij Dordrecht was zo’n punt.
Maar ook er waren bewoners in Hellevoetsluis, die hadden problemen met een zendmast.
Vanwege die microgolfjes en zo.
En dat nam hij bloedserieus.
En dan vertrouwde hij zijn eigen ambtenaren niet zo goed dat ze dat allemaal wel goed zouden oppakken.
En dan moest ik bij hem komen en dan moest ik het gaan doen.
Dus hij gebruikte aan de ene kant…
Maar tegelijkertijd was Jan zo’n vreselijke minister.
Hij heeft letterlijk dus gezegd tegen mij: 'ik' denk hier.
Daar heb ik jou niet voor nodig.
Ik zei: nou, dat lijkt me zonde.
Dat je dat niet gebruikt.
Hij kon er wel om lachen hoor.
En dan liep ik weg en dan dacht ik van nou, nou, nou.
Hij was ook intelligent en snel.
Dus al die directeuren van DGM deden precies wat hij zei.
Want als ze wat anders deden, dan naaide hij ze gewoon in de hoek.
Ik bedoel hij was veel slimmer dan al die jongens bij elkaar.