Interview met Koos van der Steenhoven Titel: Een tandem met minister Maria vd Hoeven?
Ja. Ik denk dat dat goed gezien is, dat de reden daarvan is ook wel helder want de Tweede Kamer was
voluit in het discours betrokken. Dus die hadden ook uitspraken gedaan dus moties ingediend over de
bestuursstructuur en cultuur op het ministerie van OCW. Dat is in verregaande uitspraak van
het parlement want het is ook wel gebruikelijk dat het parlement, tegenwoordig iets minder,
maar dat het parlement niet al teveel zich bemoeit met de wijze waarop de minister zijn of haar
portefeuille heeft georganiseerd, ministerie. Toen was de motie Joldertsma die partijgenote was van
Maria van der Hoeven vergaand in de uitspraak over de bestuurscultuur naar aanleiding van de
hbo-fraude. Dat was voor Maria van der Hoeven ook reden om voluit zelf aan de bak te gaan.
Daarbij moet gezegd worden dat zij sowieso alles wat zich afspeelde binnen haar politieke
verantwoordelijkheid bijzonder goed in de gaten hield. Dat is een keihard werkende minister,
die altijd alles las en niets over zijn kant liet gaan.
Voor mij was dat erg prettig, omdat ik met een zware opgave binnengekomen was
dus dan wil je wel absoluut dekking, support, van je minister hebben. Toen ik met het verhaal
naar buiten ging want dat is ook nog een hele discussie, ook in het SG-overleg, die zei van,
waarom doe je dat nou, de krant in en het nieuws opende vanmorgen met chaos op OCW,
daar hadden wij uitvoerig met de minister ook over gesproken van wie zou dat doen en
hoe sterk zouden wij de vuile was buiten hangen. Ik heb daarvoor gekozen samen met mijn adviseurs
om OCW als ministerie ook meteen bij de tijd te brengen, dat iedereen het ook van buiten hoorde en
in de krant kon lezen dat het er nogal ernstig toe was gegaan op het ministerie en dat er veel moest
gebeuren om het beter te laten gaan.Bij dat soort dingen gaf zij gewoon leiding.
Kijk, een minister die zegt, 'Ik doe er niks aan, jij moet het helemaal doen', dat is ook niet zo,
want uiteindelijk als je heel veel mag doen moet je uiteindelijk wel bijvoorbeeld met je kandidaten
voor directie posten toch overleg voeren met die minister en ik heb het ook al meegemaakt,
ook bij Plasterk, dat die het, mijn voorkeur die ik samen met ABD voor een belangrijke post
had voorbereid niet volgde en met een andere kandidaat kwam en dan zei ik van, nou, goed,
die zou ik niet nemen, als jij daar nu op staat dan krijg je wat je hebben wil
en dan blijkt ook altijd na enige tijd later dat de minister een onverstandige keuze heeft gemaakt,
maar ja. Ik was er eigenlijk zelf wel voor dat de minister interesse had in wat er
speelde in het ministerie en wat voor problemen daar soms bij reorganisaties speelden.