Interview met Marjanne Sint
Het belang van een complimentje.
Nou ik was wel onder de indruk van de manier waarop bijvoorbeeld Miedema, Gert Miedema,
zich in zo’n setting, zeg maar, hoe hij daarin opereerde. Hoe hij ook probeerde, en later
zeker met Lubbers aan tafel, om de belangen van Limburg en de belangen van het Rijk met elkaar
in harmonie en parallel te brengen. Dus dat zag ik wel. Maar ik was ook wel heel erg bleu in die
tijd. Daar is nog ergens een foto van, ik kan hem niet meer terugvinden. Maar een foto van Lubbers,
Miedema, Dirker en daarnaast ik als degene die de notulen maakte. En ik had toen wat langer haar en
mijn pony hing echt in mijn ogen en ik keek alleen maar naar de tafel. Ik durfde … terwijl die mannen
natuurlijk gewoon regelrecht in de camera keken. Dat dus. Maar je leert wel in zo’n setting, want
je ziet dus wel dingen en Miedema is een hele… ik weet eigenlijk niet eens of hij nog leeft,
maar dat was een hele ook humane DG, die bijvoorbeeld als je iets had gedaan … Ik
ging elke veertien dagen naar het gouvernement in Limburg om samen met de ambtenaren daar te
schrijven aan stukken die uiteindelijk die perspectievennota moesten worden. En hij
schreef dan met zijn pennetje: ‘Complimenten voor juffrouw Sint. Dit is een hele heldere notitie.’
Ongelofelijk belangrijk als je jonge talentvolle mensen een kans wil geven. Ik bedoel dat is een
voorbeeld dat ik heb opgeslagen. En in mijn latere loopbaan heel vaak ook zelf heb gedaan.
Ik zeg altijd maar: Als je ergens aan de top van een organisatie zit, heb je een la met koekjes.
En het is heel belangrijk om af en toe een koekje uit te delen aan mensen die dat verdiend
hebben, en te zeggen: Dit was echt top, hartstikke mooi, compliment. Doe ik nog steeds, ook nu nog.