BETTY RADEMA: En daar zijn ze altijd van onder de indruk.
Dat je daarmee moest rondlopen.
En dan vragen ze heel vaak:
Vond u dat niet erg om daarmee rond te lopen?
Ik vond het erger dat ik van school moest.
Ik zat op de school waar Anne Frank ook op zat.
MUZIEK
Omdat ik vrij veel vrijwilligerswerk heb gedaan…
heb ik een lintje gekregen: Orde van Oranje-Nassau.
Ik heb een jaar of 8 gastlessen gegeven…
over de Tweede Wereldoorlog aan groepen kinderen.
Op een gegeven ogenblik werd er bij Ajax geroepen:
Hamas, Hamas, alle joden aan het gas.
En ik denk: dit is toch echt wel een reden…
om de kinderen duidelijk te maken wat er gebeurd is.
En hoe je daarmee omgaat.
Dan vertel ik over mijn onderduikperiode en hoe je dat beleeft.
Wat je doet en dat soort dingen.
Het is inderdaad zo dat ze niet zo vaak vragen: hoe vindt u dat?
Dat uw ouders er niet meer zijn. Misschien durven ze dat ook niet te vragen.
MANNENSTEM: Wat zou u dan zeggen?
BETTY RADEMA: Dat dat iets is waar je nooit overheen komt.
MUZIEK
Wat is nou de link tussen de ster die ik moest dragen …
In de oorlog vanaf mei ’42 tot ik ondergedoken ben…
en de ster die ik gekregen heb voor de Orde van Oranje-Nassau?
ZE ZUCHT DIEP
Van zulke dingen word ik emotioneel.
Er zijn zoveel mensen die hun leven hebben gegeven om mij te laten leven.
Daar moet je iets voor terugdoen.
Dat zal waarschijnlijk de drijfveer geweest zijn om te doen wat ik gedaan heb.
Misschien is deze ster dan het gevolg daarvan geweest.
Ja.