*Muziek*
Er is ook steeds meer aandacht voor de menselijke maat.
Dat je veel meer moet kijken wat de behoeften van alle verschillende mensen zijn...
en daarop aansluiten met je systemen.
Ja, en het klinkt wel zo, maar het betekent niet dat je dan automatisch maatwerk moet leveren...
en dat dat voor iedereen een aparte dienst is.
Het klinkt wel bijna zo: iedereen is uniek, dus we gaan voor iedereen aanpassingen maken.
Maar de menselijke maat, de bruikbaarheid van een systeem...
of de toegankelijkheid van een component...
kun je ook prima uniformiseren, daar kun je best een standaard van maken...
en die kun je best zo neerzetten dat meerdere partijen 'm kunnen hergebruiken.
Dus als je dezelfde symbolen, taalformuleringen voor bepaalde componenten gebruikt...
zorgt dat het toegankelijk is en test...
dan wordt het makkelijker voor de mensen zelf die het gebruiken.
Zeker bij symbolen, want symbolen vormen een beeldtaal op zich.
Die zijn heel moeilijk om opnieuw aan te leren.
Als het eenmaal ergens getest is en blijkt dat mensen ermee uit de voeten kunnen...
levert dat een enorme meerwaarde op als je dat nogmaals gebruikt in een ander project.
Als het daarin nog een keer wordt getoetst...
en aangescherpt en verbeterd en je geeft dat weer terug...
wordt dat vorige project ook weer verbeterd.
Het mooiste zou zijn als we allemaal van elkaar dat leren...
in plaats van overal bij elke organisatie, zoals nu vaak gebeurt...
exact dezelfde componenten en interactiepatronen te bedenken.
Zeker omdat mensen bij meerdere overheidsorganisaties...
en meerdere systemen langskomen.
We moeten allemaal overal met DigiD inloggen en overal een formulier invullen.
Hoe gelijker dat is en hoe makkelijker dat gaat, hoe beter dat is voor beide partijen.
*Muziek*
*Muziek eindigt*