Ik werkte in de media. Mijn werk was mijn droom.
Op een dag was er een zelfmoordaanslag op ons kantoor.
Het was heel gevaarlijk.
Sommigen willen niet dat we werken...
en het woord verspreiden.
Ik heb het over de taliban.
Toen ik voor de eerste keer...
gitaarklanken hoorde...
Dacht ik wow!
Ik was heel enthousiast en ik wilde ook gitaar spelen.
Dat was mijn droom...
ik wilde gitaar spelen.
Maar ik kon het nog niet.
Het idee voor een muziekschool in een Grieks vluchtelingenkamp...
kwam uit het niets.
We deden het, namen het vliegtuig...
we gingen naar Lesbos...
toestemming werd verleend...
twee maanden later was het project een feit.
Toen ik het water en de golven zag...
té hoge golven...
dat was heel gevaarlijk voor ons.
en toen ik de gezichten van zag van vrouwen...
en de gezichten van kinderen...
zei ik: je bent niet alleen.
Denk niet alleen aan jezelf
Wees geduldig...
Maak je geen zorgen, kalmeer...
we komen er overheen.
Dit is geen fijne plek...
soms vechten mensen...
om voedsel...
om een rare blik...
diverse redenen.
Ze toonde haar armen...
deze zaten vol littekens door zelfbeschadiging.
En binnen waren suïcidale verwondingen.
Ze zei lachend...
ik voel me goed...
door dit muziekprogramma...
voel ik me meer op mijn gemak...
en voel ik mijn depressie minder.
We zijn hier om te laten zien...
dat muziek verbindt!
Vanavond was geweldig...
ik weet niet wat ik moet zeggen...
het was geweldig.