Uiteraard hebben we vandaag in de ministerraad teruggeblikt
op de bijzondere week die achter ons ligt.
Met op dinsdag Prinsjesdag en op woensdag en donderdag
de Algemene Politieke Beschouwingen in de Tweede Kamer.
De APB worden in politieke kringen veelal bestempeld
als het belangrijkste debat van het parlementaire jaar.
En na de afgelopen dagen begrijp ik maar weer al te goed waarom.
We hebben het debat stevig gevoerd
en er zijn veel verschillende opvattingen
en visies gebezigd.
Allemaal vanuit de breed gedeelde wens
om het goede te doen voor Nederland.
Zoals ik deze dagen heb benadrukt
realiseert het kabinet zich terdege
dat we demissionair zijn.
En dat ons terughoudendheid past.
Tegelijkertijd zijn de grote problemen waar ons land voor staat
en de dagelijkse zorgen van mensen niet demissionair.
Ik heb het vaker gezegd.
De begroting die we dinsdag presenteerden
hebben we dan ook met de grootst mogelijke zorg opgesteld.
Met hierin oog voor de bestaanszekerheid
van mensen en hun portemonnee,
en de grote vraagstukken
die er nog liggen, zoals asiel, wonen en stikstof.
Daarbij blijft ook het roerige internationale toneel
onverminderd onze aandacht vragen.
Maar dit alles wel vanuit de wetenschap
dat wij het in nauwe samenspraak
met het parlement moeten en zullen doen.
Of, zoals de Koning het zo mooi verwoordde in de Troonrede:
bij de start van dit parlementaire jaar
geldt nog meer dan anders
dat de polsstok van het regeringsbeleid
niet verder reikt dan het parlement toestaat.
We zullen de komende tijd dus moeten kijken waar we elkaar kunnen vinden
om nog een aantal dingen te kunnen doen voor Nederland.
En het was goed om tijdens het debat te merken
dat de Tweede Kamer deze verantwoordelijkheid voelt.
Dan een korte vooruitblik op mijn agenda van volgende week.
Maandag reis ik af naar New York
waar ik de jaarlijkse Algemene Vergadering van de Verenigde Naties zal bijwonen.
Een bijeenkomst die nu misschien wel belangrijker is dan ooit.
Want het multilaterale systeem
en de internationale rechtsorde
die we de afgelopen 80 jaar samen hebben opgebouwd,
staat onder grote druk.
Wereldwijd zien we conflicten, rampen en spanningen.
De VN is en blijft het gremium
waar landen van over de hele wereld
elkaar ontmoeten en spreken over de grote crises
en ontwikkelingen van deze tijd.
Vanzelfsprekend zal het in New York gaan
over de Russische agressieoorlog in Oekraïne.
Goed dat vandaag de Europese Commissie
het 19e sanctiepakket tegen Rusland heeft aangekondigd.
En ook de vreselijke humanitaire situatie
als gevolg van de oorlog in Gaza staat hoog op de agenda.
Tot slot mogen wij de verschrikkelijke situatie in Soedan niet vergeten,
waar zich eveneens een humanitair drama voltrekt.
Als internationaal georiënteerd land, vanwege onze handel en veiligheid,
hecht het kabinet er aan
om volgende week met een brede delegatie aanwezig te zijn.
En vanuit onze internationale positie bij te dragen aan oplossingen
en het bouwen van bruggen.
Daarom zie ik ook uit naar de vele bilaterale ontmoetingen die ik zal hebben
met diverse buitenlandse collega’s.
Volgende week vrijdagochtend land ik dan weer op eigen bodem.
en zal ik u, na de ministerraad van volgende week, graag bijpraten.