Fijn dat ik hier mag staan, laat ik daar eens mee beginnen.
De ministerraad van vandaag was de afsluiting van een bewogen
en ik denk voor mij, maar misschien ook wel
voor andere mensen, bijzondere week. Met dinsdag de beëdiging
van het nieuwe kabinet en de afgelopen twee dagen
het Kamerdebat over de Regeringsverklaring.
Bijzonder is ook dat ik vandaag voor het eerst
op deze manier u te woord mag staan. Het is een mooie goede traditie
van de wekelijkse persconferentie, die in 1970 in het leven is geroepen
door Piet de Jong, en dat we die traditie voortzetten.
En ik ben ook van plan die traditie voort te zetten.
Een traditie die uniek is in Europa en die we dus moeten koesteren.
Ik realiseer me dat het in het begin misschien een beetje onwennig zal zijn,
zeker nadat veertien jaar lang Mark Rutte op deze plek heeft gestaan.
We zullen allebei ongetwijfeld een beetje moeten wennen.
Maar ik kan zeggen dat ik uitzie naar deze wekelijkse ontmoetingen.
In de ministerraad hebben we teruggeblikt op het Kamerdebat
over de Regeringsverklaring. Zonder het debat hier
nog eens over te willen doen, kan ik u zeggen: het was intensief.
Het was duidelijkdat er in de Tweede Kamer zorgen en vragen leven.
In reactie op deze zorgen kan ik niet anders dan benadrukken
dat wij als nieuwe ploeg hard aan de slag gaan.
Hard aan de slag gaan omdat we iets goeds willen doen voor Nederland.
En voor alle Nederlanders, ik benadruk het nog maar eens.
Door maatregelen te nemen op het gebied van asiel en migratie,
bestaanszekerheid, de woningmarkt, landbouw en natuur en veiligheid.
Kortom, door de grootste en meest urgente zorgen van mensen
in het land aan te pakken. En zo de verbinding
met de samenleving weer te zoeken. Maar ook om ervoor te zorgen
dat mensen elkaar weer meer gaan zien. Elkaar opzoeken en naar elkaar omkijken.
En daarbij staan de rechtsstaat, degelijk financieel beleid
en onze internationale verantwoordelijkheid als een paal boven water.
Voor een deel van de plannen
uit het Hoofdlijnenakkoord, bijvoorbeeld waar het gaat
om migratie en landbouw, zullen we het gesprek
in de Europese Unie aangaan. Een goede samenwerking
met de Europese instituties is hiervoor cruciaal.
Daarom zie ik uit naar het aanstaande overleg
dat ik maandag heb in Brussel, met in ieder geval
de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen,
en de voorzitter van het Europees Parlement, Roberta Metsola.
En de boodschap over te brengen dat Nederland
een betrouwbare en constructieve partner is en blijft.
Daarna reis ik direct door naar Washington voor de NAVO-top.
Ook minister Caspar Veldkamp van Buitenlandse Zaken
en minister Ruben Brekelmans van Defensie zijn hierbij aanwezig.
Een belangrijke bijeenkomst, want de NAVO is en blijft,
ook na 75 jaar, de hoeksteen van onze veiligheid.
Tegenover onze bondgenoten zal ik dan ook benadrukken
dat Nederland binnen de NAVO zijn verantwoordelijkheid blijft nemen.
En dat Oekraïne kan blijven rekenen op onze steun,
voor zolang als nodig en voor zoveel als nodig.
Dat was ook mijn boodschap aan president Zelensky
toen ik hem afgelopen woensdag telefonisch sprak.
En dit zal ik nogmaals onderstrepen tijdens onze persoonlijke ontmoeting
op de NAVO-top.
Tot slot: het was een week om niet snel te vergeten.
Maar nu gaat dit kabinet echt aan de slag en ik verheug me erop.