Vanochtend zijn we wat later begonnen aan de ministerraad
omdat we eerst nog een overleg op het Catshuis hadden
met sociale partners.
Als kabinet komen we natuurlijk vaker bijeen met vertegenwoordigers
van werkgevers en werknemers.
Het is ook, denk ik, de kracht van Nederland
dat wij samen aan tafel zitten, regelmatig overleggen is
denk ik één van de succesfactoren ook van de Nederlandse economie.
Dat dat overleg in die mate kan plaatsvinden.
We spraken vanmorgen over de korte termijn, dus dan denk je aan zorgen
die er zijn over inflatie, koopkracht, maar ook de wat langere termijn.
Bijvoorbeeld: hoe geven we invulling aan de groene transitie?
Hoe zorgen we voor een sterk vestigingsklimaat
in dit land?
Hoe zorgen we ervoor dat er een eerlijke boterham
verdiend kan worden door alle mensen die werkzaam zijn bij de overheid
en bij de bedrijven?
Daar spraken we ook eerder deze week over in twee sessies in het Catshuis
met onder andere economen maar ook partijen
uit de financieel-economische hoek, zoals het Centraal Planbureau
de Nederlandse Bank en ook diverse vertegenwoordigdigers,
zoals gisteren, uit het bedrijfsleven.
En via al die gesprekken brengen wij nu in kaart
hoe Nederland er op dit moment sociaal en sociaal-economisch voorstaat,
welke ontwikkelingen er zijn die ook van belang
zijn richting 2024 en hoe we daarmee moeten omgaan.
En uiteraard is dat ook allemaal zeer behulpzaam
bij de uitvoering van alle voornemens in het coalitieakkoord.
En dan gaat het om diverse grote vraagstukken waarbij
zowel de werkgevers als de werknemers nodig zijn.
Zoals, inderdaad, de overgang naar een moderne arbeidsmarkt
die meer in balans is en ook zorgt voor meer gelijke kansen
en ook structureel zorgt voor meer zekerheid.
En dan helpt het om elkaar regelmatig te spreken.
Waar staan we nu, waar willen we naartoe en hoe zorgen we ervoor
dat we van het nu ook naar dat gewenste beeld komen?
Wat loopt er goed en wat kan er beter?
Terwijl we hier in Den Haag bijeen zijn vond,
hij schijnt inmiddels te zijn afgerond heb ik begrepen, in Oekraïne
een top plaats tussen de Oekraïense regering
en een groot deel van de Europese Commissie, geleid
door Ursula von der Leyen, de voorzitter van de Europese Commissie, en voorzitter
van de Europese Raad, Charles Michel.
Dat de EU op dit niveau en met zo'n grote delegatie
aanwezig is in Kyiv, terwijl de oorlog voortduurt,
is opnieuw een signaal dat al die moedige Oekraïners
kunnen blijven rekenen op het Westen.
Dat wij achter hen zullen blijven staan.
Niet alleen met militaire, met economische en humanitaire hulp
en met sancties tegen Rusland, maar ook waar
het betreft het steunen van Oekraïne op weg naar de door hen
gewenste Europese toekomst.
En ondanks al deze moeilijke omstandigheden zie je
dat we gelukkig ook stappen vooruit kunnen zetten,
ook op dat laatste punt.
Bijvoorbeeld zien we dat op het gebied van de corruptiebestrijding.
We hebben recente ingrepen gezien die Volodimir Zelensky,
de president, heeft afgekondigd en ook zichtbaar heeft genomen.
En dat tekent de vastberadenheid van Oekraïne, en die bewonder ik zeer.
En met deze top maken we nogmaals duidelijk
dat Oekraïne niet alleen staat, maar dat we hen daarbij willen helpen.
Ondertussen blijven we streven naar gerechtigheid.
En de oprichting van het onderzoekscentrum hier in Den Haag,
dat bewijsmateriaal gaat verzamelen voor het misdrijf agressie,
is een belangrijke stap om ervoor te zorgen
dat de verantwoordelijken van deze oorlog uiteindelijk ook ter verantwoording
kunnen worden geroepen.
Tot slot, volgende week is de kans groot dat Sigrid Kaag hier staat,
althans, als de Europese Raad twee dagen gaat duren.
Vooralsnog is dat het geval, maar er zijn ook aanhoudende geruchten
dat die Europese Raad maar één dag zal duren
en dan sta ik in principe weer zelf hier.
Ik ben ieder geval in Brussel, op donderdag en mogelijk
dus op donderdag en vrijdag voor die extra Europese Raad.
Daar staan twee grote onderwerpen op de agenda.
In de eerste plaats migratie.
Hoe pakken we die kwestie gezamenlijk aan?
Hoe krijgen we weer grip op migratie in Europa?
En welke maatregelen zijn er nodig binnen Europa als ook daarbuiten?
En het andere gespreksonderwerp is handel.
Hoe zorgen we ervoor dat ons bedrijfsleven, bij ons in Europa
en ook de industrie, zo goed mogelijk zijn toegerust
voor de groene transitie.
En hoe houden we onze concurrentiekracht overeind?
Zeker ook in het licht van de Amerikaanse Inflation
Reduction Act, die gericht is op de groene transitie in Amerika.
Dus goed nieuws, maar mogelijk ook gevolgen kan hebben
voor onze concurrentiekracht.
Dat zijn twee complexe vraagstukken en daarom is het goed
dat we over beide specifiek kunnen praten met de 27 collega's.
Ik zal daar natuurlijk ook dan jullie collega's in Brussel vooraf
en tijdens hierover te woord staan.