Goeiemiddag. Natuurlijk ook vandaag helaas weer veel tijd besteed
in de ministerraad aan de situatie in Oekraïne.
We hebben deze week kunnen zien dat Poetin helaas geen enkele reden geeft
om aan te nemen dat hij het Russische geweld in Oekraïne
op korte termijn zal stoppen.
En dat was pijnlijk om te zien hoe hij onze
gemeenschappelijke geschiedenis, die we in dit deel van de wereld
gemeenschappelijk hebben van de Tweede Wereldoorlog,
misbruikt voor het rechtvaardigen van zijn eigen oorlog tegen Oekraïne.
Helaas duurt de strijd voort en dus is het van groot belang
dat we ook niet verslappen in onze solidariteit met Oekraïne.
Dat heeft Wobke Hoekstra tijdens zijn bezoek afgelopen dinsdag
aan Kyiv ook herhaald.
Oekraïne, zo heeft hij gezegd, mag zich verzekerd weten
van onze blijvende steun.
Nederland blijft schouder aan schouder staan met Oekraïne
in de strijd tegen de Russische agressie.
En daarom zullen we steeds opnieuw bekijken wat we kunnen doen
op alle terreinen: de wapenleveranties, de financiële hulp,
de humanitaire hulp en de sancties.
En ook al lijkt het nu nog ver weg, we moeten ook nadenken
over de wederopbouw van Oekraïne en ook dan
mag het land op onze steun rekenen.
Wat Nederland betreft, blijven we samen met onze partners
in de Europese Unie, onze partners in de NAVO,
de druk hoog houden op Rusland om een einde te maken
aan deze bloedige oorlog.
Daarom wordt er ook in EU-verband hard gewerkt
aan een volgend sanctiepakket.
Het is belangrijk dat we ook over dat sanctiepakket
uiteindelijk eensgezind tot besluitvorming komen.
En uiteraard in datzelfde kader is vandaag ook gesproken
in de ministerraad over de discussies in Finland
en in Zweden om mogelijk toe te treden tot het NAVO bondgenootschap.
En Finland heeft inmiddels duidelijk gemaakt gisteren,
namelijk dat zij op zeer korte termijn een aanvraag zullen doen.
En dat wil ik hier toch wel een keer zeggen:
dat is een historisch besluit.
Zweden gaat mogelijk ook eenzelfde besluit nemen.
Dat van Finland is een historisch besluit dat wij als kabinet absoluut verwelkomen.
Dan thuis, het 'homefront'.
We hebben, Sigrid Kaag en ik, deze week natuurlijk
een ronde gemaakt langs oppositiepartijen om een beeld te krijgen van hun wensen
en aandachtspunten ook in het kader van de discussie
over de voorjaarsnota.
Volgende week is er in ieder geval ook nog één gesprek gepland
en die input gebruiken we bij het opstellen van de voorjaarsnota.
En dat zal ook uiteraard input zijn voor het opstellen
van de begroting voor 2023.
Dat is niet nu, dat komt later dit jaar richting prinsjesdag.
Uiteindelijk zal de voorjaarsnota wel een soort eerste doorkijk bieden
naar 2023 en verder.
Maar de echte besluitvorming, ook in formele juridische zin,
zal plaatsvinden vanaf prinsjesdag.
Dus in die zin hebben we ook nog wel enige tijd,
maar het was nuttig om deze eerste ronde nu te maken.
We hebben heel veel gehoord en de sfeer was plezierig
in de gesprekken.
Volgende week voor mijzelf veel buitenlandse verplichtingen.
Maandag naar Bulgarije en woensdag samen met Rob Jetten naar Denemarken
voor de bijeenkomsten over windenergie.
En uiteraard zullen we bij die verschillende bijeenkomsten
ook praten over de situatie in Oekraïne.
En ook uiteraard onze nauwe samenwerking, als het bijvoorbeeld gaat
om de relatie met Duitsland, op het terrein van de wapenleveranties.
En dan is natuurlijk niet te vergeten aanstaande woensdag
het ook nog de derde woensdag in mei, oftewel verantwoordingsdag.
Dat is de dag waarop het kabinet volgens goed gebruik
de verantwoordingsstukken over de vorige begroting
aanbiedt aan de Tweede Kamer.
Dat doet Kajsa Ollongren, sorry, dat doet Sigrid Kaag,
de minister van Financiën.
Ik niet zelf, maar het is wel een belangrijk moment.