Zo dadelijk ontvang ik in het Torentje de Canadese gouverneur-generaal Payette.
Zij is in Nederland voor de herdenking van de Slag om de Schelde...
die morgen, zal die herdenking plaatsvinden in Terneuzen.
Dit jaar staat in het teken, dit jaar, volgend jaar, van 75 jaar bevrijding waarbij we met elkaar denk ik...
moeten gedenken dat persoonlijke vrijheden en democratische rechten...
dat die geen vanzelfsprekendheid zijn.
Dat moeten we koesteren en bewaken en daarom is het goed dat we als samenleving...
bij dit soort bijzondere gelegenheden uitgebreid stilstaan.
Ook de locatie van de informele kabinetssessie – velen van u waren daar -
vorige week was gekozen vanwege 75 jaar bevrijding.
In dat Hotel Bos en Ven in Oisterwijk verbleef toen het kabinet, eind ’44,
na terugkeer uit ballingschap uit Londen. Ze bouwden daarvandaan het landsbestuur weer op.
Vandaag, na mijn ontmoeting met de gouverneur-generaal van Canada,
heb ik een ontvangst met de Canadese veteraan Don White. Don White en ik kennen elkaar inmiddels,
in de afgelopen achttien maanden een paar keer ontmoet;
op 5 mei vorig jaar in Leeuwarden en vorig jaar oktober in Canada.
Hij kreeg daar bij gelegenheid van een toespraak die ik mocht houden in het Canadese parlement...
een staande ovatie van het hele Canadese parlement...
en ik zal hem vanmiddag een tulp overhandigen die naar hem is genoemd.
Die mocht ik eerder dit jaar onthullen, heet dat geloof ik, een tulp onthul je dacht ik?
Ja, ik dacht dat ik die onthuld heb. In ieder geval, ik was daarbij.
Maar nu mag ik hem ook echt aan hem overhandigen en ik vind het een treffend eerbetoon...
voor een dappere, destijds jonge kerel, inmiddels een stukje ouder,
die zijn leven in de waagschaal heeft gesteld voor onze vrijheid hier in Nederland.
Morgen dan de viering in Terneuzen. Het Nederlandse en het Belgische Koningspaar...
onthalen dan veteranen uit diverse geallieerde landen, landen die ons land hebben helpen bevrijden.
De veteranen worden geëerd met saluutschoten vanaf een internationale vloot marineschepen...
en het aansteken van vuurschalen door de aanwezige regeringsvertegenwoordigers.
Ik denk dat dat een heel mooi en fraai maar ook waardig eerbetoon wordt...
aan al die veteranen die zich grote opofferingen hebben getroost voor onze vrijheid...
maar vooral ook voor al diegenen die daarbij het leven hebben verloren en de gedenking van hen.
Tenslotte, van een hele andere orde, is zojuist bekend geworden...
dat het Songfestival gaat plaatsvinden in Rotterdam. U wist het al.
Dus mijn hartelijk felicitaties aan de Maasstad.
Ik denk dat Rotterdam als gateway to Europe natuurlijk bij uitstek geschikt is om dit te gaan doen,
een kwart miljard mensen gaan dit meemaken, althans bekijken,
ik hoop niet allemaal in Rotterdam maar een kwart miljard mensen gaat dat volgen via de televisie.
Ik wil hier wel ook bij opmerken dat ook de andere gegadigde Maastricht...
uitgebreide Europese credentials heeft, internationaal bekendstaat vanwege het Verdrag van Maastricht...
en ook dat zou natuurlijk een fantastische plek zijn geweest om het Songfestival te organiseren.
Maar uiteindelijk in die strijd tussen Maastricht en Rotterdam kon er maar één winnen...
en dat is Rotterdam geworden en nogmaals: we wensen hen heel veel succes met de organisatie...
en als Nederland zijn we trots dat het Songfestival hier plaatsvindt volgend jaar.