Dames en heren, zoals bekend heeft de Tweede Kamer gisteren een motie aangenomen,
die mij heeft aangewezen als informateur.
De voorzitter van de Tweede Kamer, mevrouw Bergkamp, heeft die opdracht ook toegelicht.
De motie vraagt om uitvoering te geven aan het advies van de vorige informateur, mevrouw Hamer.
En dat advies luidt, ik citeer: ‘coalitieonderhandelingen te begeleiden
waarbij het op dit moment voor de hand ligt deze te richten op het vormen van een minderheidscoalitie
uit een nader te bepalen combinatie van VVD, D66 en CDA. Daarbij zal deze minderheidscoalitie
een constructieve en vruchtbare samenwerking moeten zoeken met de Staten-Generaal’.
Het spreekt vanzelf dat ik vereerd ben dat dit verzoek aan mij is gedaan,
maar ik ben mij er ook zeer van bewust dat het geen eenvoudige opdracht zal zijn.
Niet alleen lopen de visies en opvattingen van de betrokken partijen nogal uiteen, ook de onderlinge verhoudingen,
zo is de afgelopen dagen ook nog weer eens gebleken, moeten groeien.
Tel daarbij op dat de kabinetsformatie al lang duurt, op sommige momenten kwam op mijn netvlies
het beeld van de processie van Echternach, en eigenlijk nog moet beginnen.
Het geduld in de politiek en ook in de samenleving wordt nogal op de proef gesteld.
Kortom: het is een ingewikkelde klus en daar ben ik mij zeer van bewust.
Maar ik heb er wel vertrouwen in dat partijen in onze Nederlandse politiek elkaar uiteindelijk weten te vinden als dat nodig is
en ook over eigen schaduwen heen te stappen als dat nodig is.
Gisteren heb ik in het Kamerdebat ook gemerkt dat er bij de betrokken partijen de wil is om eruit te komen.
Iedereen zit in feite in de maag met de ontstane situatie en dat is een eerste stap om verder te komen,
maar garantie op succes is het niet: in de komende gesprekken zal moeten blijken
of partijen daadwerkelijk bereid zijn een begin te maken met coalitieonderhandelingen.
Ik heb natuurlijk de afgelopen dagen verschillende artikelen gelezen en de kop,
laat ik dat ervan zeggen, de kop in de Volkskrant van hedenochtend is fout:
niet ‘Remkes moet het doen’, maar de partijen zelf moeten het doen.
Het is aan hen om de stappen te zetten om uit deze impasse te komen
en dat vraagt om een constructieve houding van iedereen.
En overigens is het goed om op te merken dat een minderheidskabinet vraagt om een verantwoordelijke
en constructieve opstelling in brede zin en niet alleen van de deelnemende partijen.
Het is mijn bedoeling om snel van start te gaan met de uitvoering van de opdracht
en om mijzelf snel een beeld te vormen van de situatie heb ik vandaag al gesprekken met de fractievoorzitters
van VVD, D66 en CDA. Dat zijn de drie partijen die in het advies van het verslag van mevrouw Hamer zijn genoemd,
voor het onderzoeken van een minderheidscoalitie.
En ik zal morgen verder gesprekken hebben met de PvdA, GL en CU.
Dan heb ik in ieder geval de zes partijen gesproken die ook de afgelopen periode
uitgebreid met elkaar in gesprek zijn geweest en ik sluit zeker niet uit
dat ik later ook nog met andere partijen kom te spreken.
Of deze fase lang of kort gaat duren, kan ik nu vanzelfsprekend nog niet zeggen.
Ik waag mij niet aan voorspellingen.
Het gaat er wel om, om een resultaat te boeken en we gaan dit op een zorgvuldige wijze doen.
Maar vanzelfsprekend neem ik niet meer tijd dan nodig is.
Daar vraagt de problematiek die op tafel ligt om, daar vragen de burgers in dit land om,
daar vraagt het aanzien van de politiek om en daar vraagt ook Limburg om.
Want ik heb ook nog een paar verantwoordelijkheden, zoals bekend, in die provincie liggen.
Dat is, dames en heren, in hoofdlijnen mijn inzet en de werkwijze voor de komende twee dagen.
Ik heb het voornemen om mij weer bij u te vervoegen als ik ook daadwerkelijk iets te melden heb
en het Bureau Woordvoering Kabinetsformatie zal u in de tussentijd
via persberichten en sms op de hoogte houden van de verdere agenda.