Dit is Sandra.
Sandra zit middenin haar verhuizing naar een nieuwe woning.
En omdat ze een huis gaat huren besluit ze om huurtoeslag aan te vragen bij de overheid.
Naast Sandra zijn er nog duizenden andere Nederlanders die dagelijks dit soort aanvragen doen.
Om al die aanvragen sneller en soepeler te laten verlopen maakt de overheid gebruik van algoritmes.
Een algoritme is een reeks opdrachten die een computer stapsgewijs volgt.
Dat kan voor allerlei doelen worden ingezet.
Hiermee koppelt hij bijvoorbeeld automatisch je kenteken aan je adres als je geflitst bent...
zodat de verkeersboete op het juiste adres komt.
Maar een algoritme kan ook nagaan of je recht hebt op AOW...
of zoals in het geval van Sandra, of ze recht heeft op huurtoeslag.
Dat is efficiënt, maar er komen ook risico’s bij kijken.
Daarom onderzoekt de Algemene Rekenkamer of algoritmes goed werken en of ze verstandig worden ingezet.
Ziet het algoritme dat de aanvraag van Sandra aan alle voorwaarden voldoet?
Dan wordt het geld automatisch uitgekeerd.
Maar is dat niet het geval, of is het onduidelijk?
Dan bekijkt een ambtenaar haar aanvraag en bepaalt hij of Sandra wel of geen geld krijgt.
Dit kan er voor zorgen dat het soms langer duurt voordat er een besluit wordt genomen.
Wordt een algoritme niet juist ingezet, dan ontstaat een risico op discriminatie...
of bestaat de kans dat gegevens van burgers of bedrijven niet veilig zijn.
Bij onzorgvuldig gebruik kan het zijn dat burgers zoals Sandra, of bedrijven, niet krijgen waar ze recht op hebben.
De Algemene Rekenkamer doet daarom aanbevelingen aan ministers en de Tweede Kamer...
zodat we de kansen van algoritmes kunnen benutten...
en mogelijke nadelige gevolgen voor burgers en bedrijven kunnen beperken.
Want dat is immers waar de Algemene Rekenkamer voor staat.
Dat rijksbeleid zinnig, zuinig en zorgvuldig moet worden uitgevoerd.
En zo krijgen Sandra en duizenden andere Nederlanders dat waar ze recht op hebben.
Meer weten? Kijk op rekenkamer.nl/algoritmes