Hoi, hoe was je dag?
- Goed.
Ehm, ben laat naar bed gegaan. Ook wat laat uitgekomen.
Maar daar hoef je niet zo moeilijk over te doen.
Wees blij dat ik er ben.
Verder niet zoveel gedaan vandaag.
Even een pizzaatje gehaald.
Wat mensen tegengekomen.
Beetje gewerkt.
Aan, eh ... m'n website.
Kwam niet echt wat uit mn handen.
Daarom was ik best chagerijnig, maarja ...
Veel aan mijn hoofd, weet je wel, zorgen enzo.
Nou het valt allemaal ook wel mee eigenlijk, ik regel het allemaal wel.
Ik heb wel vaker wat tegenslagen meegemaakt.
Maar dat staat vast allemaal in die stapel papier van je.
Maar sinds dat ene conflictje... heb ik dus geldzorgen.
En mag ik de school niet meer in.
Maar vind je het gek dat het zo gaat?
Je ziet toch hoe het er aantoe gaat in Nederland.
Ze nemen ons niet serieus.
Ze willen ons de mond snoeren.
Mijn oude vrienden die werken allemaal of gaan naar school...
Dus sinds kort ga ik met het groepje uit Zuid om.
Ja ik heb gezeur met m'n begeleider hierover.
Die vind het maar niets, die bijeenkomsten.
Ja, ze hebben in het verleden wel gedoe gehad met de politie.
Maar nu doen ze dat niet meer.
Het zijn echt geen domme mensen.
We zijn met meer jongens die hetzelfde denken.
Zij steunen me.
We begrijpen elkaar, komen voor elkaar op.
... we gaan het allemaal terugpakken.
Mag ik al gaan?
Ik ben Anouk van Butselaar
ik werk op het Koning Willem I College in Den Bosch
en ik geef daar burgerschaps- en sociale veiligheidslessen.
Onlangs hadden we een zij-instromer op bezoek...
En die wilde eens kijken om stage te lopen of te komen werken bij ons,
bij de geuniformeerde beroepen.
Volgens mij kwam ie uit Afrika, echt een hele donkere huidskleur.
En toen werden er ...
oerwoudgeluiden gemaakt.
en hij kwam terug bij ons in de kantine om dat mede te delen ...
Je schrikt je rot,
en dan zijn er ook nog collega's die zeggen van ...
Ach ja, laat ze toch, gooi het van je af, het is okee.
Mijn naam is Niels Harberink.
Ik werd voor het MJD in de stad Groningen.
Ik ben van oorsprong jeugdhulpverlener.
Omdat wij een eerstelijnsorganisatie zijn hebben we eigenlijk met ...
alle jongeren te maken tussen de 16 en de 23 jaar,
met problematiek op meerdere levensgebieden.
dus dat kunnen eigenlijk van allerlei doelgroepen zijn.
Binnen de jeugdhulpverlening kom je natuurlijk in aanraking met
een hele hoop jongeren die een bepaalde ontevredenheid bij zich hebben ...
en van daaruit ook radicale uitingen doen.
Ik ben Hicham Darif, 43 jaar.
Ik werk zelf bij Spirit, als ambulant hulpverlener.
Het is niet alleen radicalisering maar ook polarisatie ...
we hebben natuurlijk ook te maken met intern
verschillende nationaliteiten onder collega's
Bijvoorbeeld als er een aanslag in Parijs gebeurt, hoe ga je daar als collega's mee om?
Je hebt natuurlijk ook moslimcollega's ...
en niet-moslim, hoe ga je daar mee om
blijven we stil, of gaan we dat gesprek aan?
Het zijn meestal jongeren die op zoek zijn ...
Op zoek zijn naar hun ware identiteit.
Die ook wel vatbaar zijn voor het thema radicalisering.
Mensen die voor Defensie willen werken en zeggen:
'vluchtelingen moeten allemaal het land uit' ...
en 'wij gaan geen mensen helpen', terwijl ze juist
dienstbaar moeten zijn binnen hun beroepsgroep.
En als dan andere collega's zeggen van 'ja dat kan ...
het is pauze ... laat toch, spreken we ze straks op aan ...
laat maar zitten, het waait wel weer over ... '
... dat is wel heftig.
Het is bij ons wel zeker in issue dat wij in het verleden vooral ...
veel te maken hebben gehad, in bijvoorbeeld Noord-Oost Groningen met ...
vrij veel rechtsextremistische jongeren.
Stedelijk zien we ook andere vormen van radicalisering.
Extremistische jihadistische uitingen ...
... bijvoorbeeld ook complotdenkers.
Als we het hebben over radicalisering, hebben mensen
snel het beeld dat het iemand moet zijn met een baard,
lang gewaad ...
... en extreem gevaarlijk.
Terwijl ... zo ver hoeft het niet altijd te zijn.
Dat kan bepaalde professionals bang maken ...
Of ze durven er niet mee om te gaan omdat ze er van uitgaan dat ...
ze heel veel kennis moeten hebben over een bepaalde religie ...
En dat is dus niet zo, het gaat juist om de basisvaardigheden ...
waar je ook voor hebt gestudeerd ...
als je dat kan, contact leggen, kun je ook dit soort jongeren begeleiden.
Als je als jeugdhulpverlener in situaties terechtkomt
waarvan je denkt, goh ...
dit is misschien een persoon die geradicaliseerd is ...
of misschien een bepaalde rol heeft ...
een doelgroep van geradicaliseerden ...
dan is het best heel lastig om ...
om daar op te gaan handelen ...
omdat je collega's jouw gevoel van urgentie niet delen ...
voel je je ... best eenzaam.
'Je ziet spoken', of 'dat gebeurt hier niet' ...
dan is het best moeilijk om ...
omdaar op dat moment in je eentje mee om te gaan.
Het is niet anders dan jongeren die bijvoorbeeld in de criminaliteit zitten.
Of meisjes die in een loverboycircuit terechtkomen.
Je doet je best als hulpverlener, en ...
de kans kan ook heel groot zijn dat de begeleiding gewoon niet lukt ...
maar hoe ga je daar mee om?
Als we het hebben over radicalisering, dat je heel
snel het beeld krijgt van een veiligheidsprobleem ...
de gemeente komt op je af, Den Haag komt op je af ...
er kan iets verschrikkelijks gebeuren ...
dat ligt wat gevoeliger denk ik dan in andere zaken.
Het is heel belangrijk om met je collega's te sparren omdat je ...
... dat je weet wat elkaars gezamenlijk standpunt is ...
want je bent wel alleen in het klaslokaal.
En als er dan iets gezegd wordt en je hebt het gevoel; hee ik word gesteund ...
door wat ik hier nu doe, door mijn teamgenoten
want die denken er hetzelfde, of ongeveer hetzelfde over, en mijn directie ...
dan sta je iets zekerder als een leerling iets zegt wat je raakt.
Ik denk dat je als professional ...
minimaal de steun van je management dan wel ...
bestuur moet hebben ...
maar ook het commitment dat deze issues vandaag de dag aanwezig zijn.
Het is nog wel eens lastig om dit soort onderwerpen bespreekbaar te maken ...
met name binnen het onderwijs bijvoorbeeld ...
dat bepaalde scholen het lastig vinden om met deze materie aan de slag te gaan ...
omdat ze bang zijn dat scholen gestigmatiseerd worden.
met het feit dat er eventueel radicalisering op hun school zou kunnen plaatsvinden.
Zolang we er niet over praten, en zolang
organisaties niet investeren om erover te praten ...
zal je merken dat dit iets is wat gewoon een taboe blijft.
Het is niet voor iedereen makkelijk om op gegeven moment ...
richting de gemeente of het landelijk adviespunt te stappen ...
als je het intern hebt zijn ze wat vertrouwelijker, en vanuit daar ...
... kun je het onderwerp wat makkelijker bespreken.
Geef ons de ruimte ... zie het als kansen ...
het zijn lastige vragen, maar eigenlijk zijn het
ook heel leuke uitdagende vragen en opmerkingen ...
... want het is een reactie tot gesprek, een reactie tot vorming.
Trainingen zijn goed, maar ik denk niet dat dat de oplossing
is, ik denk dat er meer moet zijn dan alleen maar trainingen.
En dat het onderwerp gewoon besproken moet worden.
We kunnen wel zeggen dat het er niets is ... of angst ...
maar we worden er elke keer mee geconfronteerd dat het een heel actueel probleem is.
Dat vormt ook een bepaalde angst; stel je voor, ik heb het mis?