Vandaag hebben we een aantal dingen besproken.
Bijvoorbeeld het feit, het goede feit dat de afgelopen week heeft de Tweede Kamer ingestemd met alle begrotingen.
Daarmee is een ook weer een grote stap gezet in de uitvoering van het regeerakkoord en het daarmee samenhangede kabinetsbeleid.
De ambitie van dit kabinet is dat mensen nu we uit de crisis komen ook merken dat het beter gaat,
door de noodzakelijke investeringen in de publieke voorzieningen zoals veiligheid, onderwijs, zorg en infrastructuur.
Tegelijkertijd ook te kijken wat kunnen we doen om de lasten te verlagen.
We maken de eerste aanzet voor een belastingstelsel met twee schijven.
Dat Belastingplan wordt aanstaande dinsdag behandeld in de EK, daar zal Menno Snel dat verdedigen.
En daarin zitten heel veel wetsvoorstellen waarin een veelheid aan belastingmaatregelen is verwerkt.
En met dat wetsvoorstel is 90% van de concrete fiscale maatregelen uit het regeerakkoord omgezet in wetgeving.
Op dat punt van de belastingen, dus de inkomstenkant van de begroting, is het woord dus aan de Eerste Kamer.
Dan volgende week ben ik in Brussel voor de Europese Raad.
Daar staat natuurlijk onder andere op de agenda toch ook weer de toekomstige relatie met Groot-Brittannië, met het VK.
Op dit moment is de behandeling volop gaande in het Britse parlement van het hele Brexitakkoord zoals dat gesloten is.
k ben natuurlijk hoopvol, al is het spannend, dat dat uiteindelijk goed komt.
Al zal het spannend blijven tot het laatste moment.
Wij volgen dat met bovengemiddelde belangstelling.
Ik wil daar nog wel iets over zeggen namelijk dat ik er absoluut van overtuigd ben dat het akkoord zoals dat er nu ligt,
zowel voor de Europese Unie die verder gaan, de 27, als voor Groot-Brittannië,
de acceptabele uitkomst is van de onderhandelingen, voor beide ook het best denkbare.
Waarom zeg ik het best denkbare, omdat er zware rode lijnen op tafel lagen.
Bijvoorbeeld dat de grens niet mocht liggen in de Ierse zee.
Dat vond het VK.
Dat we allebei vinden dat er geen grens mag gaan lopen door Ierland.
Dat Groot-Brittannië geen vrij verkeer meer wil, één van de vrijheden binnen de EU.
Gegeven al die grenzen, al die rooie lijnen, is dit het best denkbare akkoord wat je kunt neerleggen.
Dan is natuurlijk nu weer discussie in Groot-Brittannië:
ja maar als dan de verlenging op enig moment klaar is en je zou in zo’n backstop terechtkomen,
zou dan Europa misschien Groot-Brittannië in zo’n backstop willen laten zitten.
Mijn absolute antwoord en overtuiging daarop is nee, dat is niet in het belang van Groot-Brittannië,
maar ook zeker niet in het belang van de EU omdat een langdurig verblijf in die backstop...
en dus een douane-unie-arrangement langdurig met het VK er toe zou leiden dat er op termijn toch wel degelijk standaarden gaan verschillen,
je uit elkaar gaat lopen, het steeds lastiger houdbaar zal blijken te zijn.
Dus er is een belang niet alleen bij het VK maar ook bij de EU om gebruik te maken van nu de fase die er is tot eind 2020...
en vervolgens misschien nog een verlenging,
maar dan zo snel mogelijk toe te werken naar een nieuwe relatie waarin al deze zaken zijn geregeld.
Ik wil dat nog een keer zeggen omdat dat ook één van de onderwerpen is die je nu nadrukkelijk in discussie ziet in het Britse parlement.
Volgende week overigens ben ik er dus niet en zal Kajsa Ollongren hier staan omdat Hugo de Jonge dan is verhinderd.