Dit is een voorbeeld van een screeningsmammogram.
Mevrouw is voor de eerste keer uitgenodigd.
Er zijn geen vergelijkende, oude opnames, waarbij een afwijking is gevonden.
En puur op basis alleen van deze foto's kun je niet zeggen of de afwijking...
...die hier is gevonden kwaadaardig of goedaardig is.
Daarom is mevrouw doorverwezen voor nader onderzoek.
Bij elke 1000 vrouwen die gescreend worden...
...worden er 20 vrouwen naar het ziekenhuis...
...verwezen waarbij bij 14 vrouwen...
...uiteindelijk geen borstkanker gevonden wordt.
Deze vrouwen hebben natuurlijk wel moeten wachten op de uitslag...
...en kunnen in die periode heel ongerust zijn geweest.
Toen ik hoorde dat er een afwijking...
...was gevonden dacht ik:
Nou ja, er moet nader onderzoek komen.
Toen werd ik nog niet meteen nerveus.
Maar zo 's nachts werd ik er toch een beetje nerveus van en dacht:
Waar zal ik belanden, beland ik in de chemokuur of in de borstamputatie.
Dan word je er toch wel erg zenuwachtig van.
Ik vind het een goed plan dat ze mij...
...doorverwezen hebben omdat...
...voor hetzelfde geld zeggen ze zelf al 'Het is niets'...
...en na een paar maanden voel je toch wat en ga je naar de dokter...
...en blijkt er wat wat te zitten.
Mevrouw is doorverwezen.
Dit is dus het vervolgonderzoek waarbij we echografisch, op de plek van het mammogram...
...deze structuur tegenkomen, waarbij meteen al blijkt dat we te maken hebben met een cyste.
Goedaardig dus. Gladwandig, zonder enige verdenking op kwaadaardigheid.
Zo zie je dus dat je regelmatig vervolgonderzoek nodig hebt...
...om te bepalen of iets goedaardig danwel kwaadaardig is.
Dat blijkt eigenlijk pas achteraf, dat het onterecht is.
Op dat moment heb je alleen maar het gevoel dat ze er heel zorgvuldig mee omgaan.
Zelfs bij een kleine twijfel word je nader onderzocht.
Achteraf blijkt dat het onterecht is, en ben je er even zenuwachtig voor geweest.
Nou ja, dat heb ik er dan wel graag voor over.