RUSTIGE MUZIEK
MARJOLEIN JANSEN: Niet alle seinen staan op groen.
Dan zouden we hier eigenlijk nu al de taart aansnijden
en met elkaar zeggen: het feestje is gevierd.
Het blijft hard werken.
Dus op 1 januari, als we zeggen 'het is verantwoord om in werking te treden',
start eigenlijk een heel langjarig implementatietraject,
blijven we doorontwikkelen, blijven we afbouwen.
Dus op jouw vraag: waar staan we?
Het voelt wel als aan de vooravond van een spannende beslissing,
met ook een zware last op de schouders.
Tenminste, ik voel de last van jullie allen om het juiste te doen op mijn schouders.
DE RUSTIGE MUZIEK SPEELT VERDER
JANSEN: Deze rol is mooi,
omdat hij voor mij heel erg de samenbinding is van mijn ervaring.
Enerzijds ooit als vergunningverlener en handhaver begonnen
in het Wet milieubeheer-domein, later veel bestuurlijke rollen in het onderwijs.
En zo voelt het voor mij ook dat die werelden bij elkaar komen.
We staan aan de vooravond van de implementatie van een grote Omgevingswet,
die heel veel vraagstukken rond het fysieke leefomgevingsdomein bij elkaar brengt
en tegelijkertijd ook aan de vooravond van nieuw leren.
We weten nog niet precies zeker of het allemaal werkt, of we het allemaal kunnen.
Die twee werelden komen wat mij betreft nu bij elkaar op inhoud
en ook op proces met mensen.
Want we spreken veel over de Omgevingswet
en over het Digitaal Stelsel, maar dat is het niet.
De Omgevingswet is een uitvoeringsagenda met mensen, door mensen,
die met elkaar aan het oefenen en het proberen zijn.
Voor mij is de Omgevingswet er niet alleen voor mezelf, maar voor iedereen.
Naar Jules Deelder: ik maak me geen enkele illusie, maar ik blijf optimist.
DE RUSTIGE MUZIEK STOPT