Goedendag en welkom bij 50 jaar persconferenties vandaag. Een heuglijk moment.
Het is begonnen op 16 januari 1970.
Ik wil er toch een paar dingen over zeggen, want het is toch wel heel bijzonder.
Voor mij is het, nou, volgens sommigen de 250ste, volgens anderen de 280ste persconferentie...
in mijn periode in deze baan.
Maar nogmaals: dat is slechts ruim 9 jaar uit die inmiddels 50-jarige traditie.
Begonnen met Piet de Jong. U kent zijn verhaal.
Hij werd gestoord tijdens de piepers en dat wilde hij niet.
En toen dacht hij: hoe voorkom ik dat?
Dat voorkom ik door de journalisten te woord te staan...
en daarmee hoeven ze me niet te bellen tijdens het eten.
Nu moet je een goed verhaal, dat heb ik van u geleerd,
maar ik begrijp dat dit toch iets prozaïscher ligt.
Hij was natuurlijk de minister-president in een tijd, dit was 1970,
waarin er hele grote maatschappelijke veranderingen plaatsvonden.
Ook in het medialandschap.
En wat je toen zag, is dat er geleidelijk aan behoefte ontstond aan transparantie.
Daar zitten we tot op de dag van vandaag mee. En die transparantie,
die vereiste natuurlijk ook meer openheid naar de media.
En dat heeft uiteindelijk ook geleid tot de persconferentie...
met na afloop gesprekken met radio en televisie.
Het begon heel bescheiden. Het begon in de Statenzaal.
Dat is de zaal waar we nu eten op vrijdag, onze lunch hebben. Het begon in die zaal.
Daarna in de Trêveszaal, heeft het ook nog plaatsgevonden.
Toen in de Handelingenkamer en uiteindelijk is Piet de Jong terecht gekomen hier in Nieuwspoort,
op uitnodiging van de PPV, de Parlementaire Persvereniging.
En ik kan mij ook wekelijks koesteren in jullie gastvrijheid...
en dat vind ik eigenlijk ook heel leuk om te doen.
Er is heel weinig terug te vinden van die eerste persconferenties.
We zetten op social media na afloop van deze persconferentie...
– geloof ik één fotootje gevonden uit die begintijd. In ieder geval wat opvalt,
ik weet niet zozeer op die foto, maar in het algemeen als je beelden uit die tijd bekijkt,
is dat er heel veel gerookt werd, dat er veel gegromd werd...
en dat er hele lange zinnen werden uitgesproken. Maar een mooie tijd.
Misschien heel kort een paar actualiteiten.
Toch nu ook even in eerste plaats natuurlijk mooie werkgelegenheidscijfers deze week,
met een heel groot, inmiddels boven de negen miljoen aantal mensen...
die aan het werk is en een zeer lage werkloosheid. Het tweede is stikstof.
Het rapport van Johan Remkes is uit over de luchtvaart.
Daar zijn we even goed naar aan het kijken. Dat is best een...
Het is een heel gedegen rapport en dat vereist dus ook wel goede studie.
Dus daar hebben we nog geen reactie op,
maar dat gaan we wel proberen zo snel mogelijk te doen.
Dan speelt natuurlijk aanstaande zondag is er weer een volgende stap...
in het proces rondom de situatie in Libië, de Libiëconferentie.
Een aantal landen is daar bijeen en wij volgen dat heel precies.
Ook gesprekken over gehad met premier Conte van Italië afgelopen woensdag,
omdat wij natuurlijk ook zeer bezorgd zijn over de situatie daar in de regio.
Italië en Frankrijk spelen daar een grote rol, maar je ziet in toenemende mate...
natuurlijk ook dat Rusland en Turkije proberen daar een rol te pakken.
En de stabiliteit, zeker tussen aan de ene kant Haftar,
aan de andere kant Sarraj - die wij beschouwen als de legitieme regering van Libië –
die situatie is nog niet gestabiliseerd.
Dus dat zijn zaken die we met grote aandacht volgen.